Thursday, March 5, 2009

Tι είναι αυτό;

Για χάρη της Όμορφης Ζωής,
της Άπειρης Αγάπης
και της Τρυφερής Υπομονής,

δείτε και ακούστε
αυτό

16 comments:

meril said...

Αχ αυτή η υπομονή και ποιος την έχει
όλο βιάζουμε κι όλο βιαζόμαστε
και τι καταφέρνουμε;
Καλώς ήρθες πίσω....

voul-voul said...

Τόσο τρυφερό που μοιάζει ιδανικό, Νανά μου!
Συμφωνώ με την Μέριλ για την Υπομονή!

την "άπειρη αγάπη" μου σου στέλνω κι εγώ μαζί με τα καλωσορίσματα, με γειά και καλορίζικο το νέο μηχάνημα που θα μας φέρει πάλι κοντά :)

Καλησπερίζω όλους τους φίλους και του Κήπου μας !

ntinouli said...

Εντάξει έχω κάποιες ενστάσεις, αλλά σέβομαι το μήνυμα και ότι έγινε η διαφήμιση αυτή για ηλικιωμένους που πάσχουν από άνοια...

Καλώς μας ήρθες!

nyxterino said...

καλώς ήρθες πίσω,Νανά,μεγάλη η απουσία...καμιά φορά την αισθανόμαστε απαραίτητη όμως.

εύχομαι να' σαι καλά, σ' έναν κήπο ευωδιαστό το πιο όμορφο λουλούδι!

καλή σου μέρα!

eraser said...

επιτέλους, Νανάαα!!!
Κσλώς μας ξαναρθες! μας έλειψες πολύ! (Δεν ξέρω αν ήταν απαραίτητη η απουσία σου, όπως λέει το Νυχτερινό...)

Ωραιότατο το φιλμάκι, δοκιμάζει την ανθρωπιά μας...
(Δε νομίζω πως είναι διαφήμιση, Ντινούλι)

έχουμε κι εμείς υπομονή, Νανά: περιμένουμε τώρα τις δικές σου δημιουργίες! ;)

Καλημερίζω φίλτατους συν-κηπουρούς και εύχομαι συναρπαστικό Σ/Κ!

nyxterino said...

να διευκρινίσω,γιατί τα νοήματα καμιά φορά ξεστρατίζουν:απαραίτητη η απουσία,επειδή έτσι ήταν αναγκαίο για σένα,Νανά,όχι φυσικά με αίσθημα κριτικής,αν είναι δυνατό!

χαιρόμαστε όλοι εξ ίσου,φαντάζομαι,ζεστές γωνιές σαν κι αυτή..

ntinouli said...

eraser μου,

Αναφέρεται σε άτομα με ψυχικές νόσους το καλοφτιαγμένο αυτό βιντεάκι...

eraser said...

1. Νυχτερινό: ναι, καμια φορά ξεστρατίζουν τα νοήματα - ούτε γω εννοούσα πως εσύ ήθελες να απουσιάσει η Νανά :)

2. Ντινούλι: μα νομίζω πως είναι ταινιάκι μικρού μήκους του Κ. Πιλάβιου - δεν ξέρω αν αναφέρεται επιτούτου σε άτομα με ψυχικές νόσους, από πρόθεση εννοώ...

Καλησπερίζω συν-κηπουρούς και εύχομαι καλό Σαββατόβραδο και όμορφη Κυριακή!

onlysand said...

Μερη, Βουλ, Ντινούλι :)

καλώσ' τα τα ευωδιαστά
λουλούδια μες στον 'κήπο'

όπως θα παρατηρείτε, ίσως, μ' έχει χτυπήσει πρόωρα η ...τεμπελιά τής άνοιξης - σπάνια ανοίγω τον η/υ - ώσπου να με ξαναπιάσει το 'στερητικό'...

αυτό δεν σημαίνει ότι σας σκέφτομαι και σας αγαπώ λιγότερο ;)

onlysand said...

Αριάδνη, Ερέιζερ :)

το ίδιο ισχύει και για σας, ευαίσθητα και τρυφερά παιδιά
που η τύχη με αξίωσε ν' 'ανταμωθώ' μαζί σας

συγνώμη για την απουσία - φταίει και το που βρίσκεται σε εκκρεμότητα ακόμη, η οριστική εγκατάσταση των 'αναγκαίων' στο καινούργιο μου (λαπ)τοπάκι, φταίει και το 'έξω' (αναγκαστικό ή ...ευχάριστο) που με τραβάει κάθε μέρα απ' το ...μανίκι ;)

όμορφο βραδάκι σε όλους τους κηπουρούς - κι η άνοιξη κοντά σας :)

akb8862 said...

Το ατέλειωτο δάκρυ της μουσικής είναι που βάζω στα ποστς μου...

Είχες δεν είχες ( να γιατί σε ΑΓΑΠΩ) μόλις ήρθες πάλι με ΕΣΦΑΞΕΣ με τη μουσική & το βίντεο...

Εγώ που φραγή στην πάρλα μου δεν βάζω, έλεγα της συχωρεμένης της μάνας μου " Μάνα με ζάλισες. Βάλε & λίγη γλώσσα μέσα"& με αγάπη μού λεγε "συγνώμη σε κούρασα σήμερα,παιδί μου"...

Όσοι έχετε ακόμη γονείς εν ζωή να τους λατρεύετε,να κρύβετε στεναχώριες σας να μην πονούν & φύγουν νωρίτερα. Γιατί ...σαν φύγουν θα ανακαλύψετε αξίες τους που ποτέ άλλοτε δεν είχατε ανακαλύψει & θα σας μείνει μόνο η "Σκόνη του χρόνου" απ` όλα αυτά &το ΤΙΠΟΤΕ μαζί με ένα "μετέωρο βήμα του πελαργού"...

Νανά καλώς ήρθες! Να σαι καλά. Μόνο μη σφάζεις τόσο απότομα. Θα την πάθω την ανακοπή...

Πολλά φιλιά σου στέλνω.

akb8862 said...

Τώρα διάβασα τα προηγηθέντα σχόλια...Η δική μου μητέρα πάντως που έφυγε πριν 8 μήνες περίπου( κοντεύουν σε λίγο) ήταν σε πρόθυρα άνοιας για 3 χρόνια παρά δύο μήνες. Βλέποντας το βίντεο θυμήθηκα τις επισκέψεις μου στην κλινική όλα αυτά τα χρόνια. Όλα τα παλιά τα θυμόταν καλά...Το παρόν το μπέρδευε συνεχώς με το παρελθόν & μόνο με αυτό...

Καλό βράδυ.

onlysand said...

Αλεξάκι

ευαίσθητο και συγκινητικό παιδί

να είσαι ΚΑΛΑ ! :)

Ελπίζω σύντομα να ...ελλιμενιστώωω ;)

akb8862 said...

Νανά μου μην ανησυχείς καν & μην αγχώνεσαι...

Και γω θέλω να κανω οπτικό λίφτινγκ στα μπλογκς μου, πχ! Να βάλω & αυτά τα νέου τύπου μπλογκρολς κλπ παρακολούθησης των μπλογκς & καλύτερης προβολής των μπλογκς των φίλων...μα δεν προφταίνω πια.

Με καλεί η ίδια η ζωή με νέο πάθος & είμαι & συνάμα στο "Μετέωρο βήμα του Πελαργού" , όπως είσαι & συ τώρα!Κάπως έτσι στο περίπου πάντα...

Άρα θα τα πούμε όταν & όποτε ήθελε προκύψει. "Έτσι χωρίς πρόγραμμα".

Να χαίρεσαι μόνο ! Ξέρεις πόσο χαίρομαι που για πρώτη φορά στη ζωή μου είμαι ασυνεπής σε πάρα πολλά!!!

Αρκεί μια "αναχώρηση" για να σε ρίξει με τα μούτρα στη χαρά της ζωής...Εσύ τα ξέρεις γιατί τα πέρασες αυτά νωρίτερα.

Άσε μην απαντάς! Αν απαντήσεις & κουραστείς για μένα ΔΕΝ θα κάνω σχόλιο ώς τέλος της Σαρακοστής. Κανόνισε, λοιπόν!

Πολλά φιλιά!

Ignis said...

Αριστούργημα, τι εμπνευσμένο ταινιάκι είναι αυτό;;
Λέω να το βάλω στο νέο μου μπλογκ, δεν ξέρω αν γίνεται, θα προσπαθήσω, σπάνια μου έχει αρέσει κάτι τόσο πολύ...
Ευχαριστούμε Νανά που μέσα σε όλες τις έγνοιες σου δεν ξεχνάς και πάαααλι προσφέρεις (με κάθε τρόπο) ομορφιά

Μόνον αλτσχάιμερ δεν έχει ο πατέρας της ταινιούλας!
Πληρωμένη αντίδραση στην αδιαφορία του γιού. Ξυράφι μνήμη, κοφτερός νους.
Αλλά μην αδικούμε και τον γιό..
Να πω κάτι προσωπικό..
Όταν έχασα την δική μου, με έτρωγαν οι τύψεις μια και θεωρούσα ότι ήμουν "λιγότερη" από όσο θα έπρεπε [οι 3 λέξεις που σας έχω πει, οι τρεις λέξεις που μας καίνε σε κάθε αποχαιρετισμό, οι 3 λέξεις της οφειλής μας: σ’αγαπώ (για αυτό με νοιάζει που σε χάνω) σε ευχαριστώ (που υπήρξες) και συγγνώμη (που ήμουν λιγότερη από όσο θα ήθελα, που έσφαλα, που δεν ήμουν πιο σωστή μαζί σου) ] μια ξαδέλφη μου τότε με έπιασε και μου είπε ότι αυτό που κάνω είναι σφάλμα, με την γνώση του τώρα κρίνω τα γεγονότα του τότε. Η μνήμη μου επιλεκτικά βλέπει και γυρνά στο τότε χωρίς να συμπεριλαμβάνει το συναισθηματικό του φόντο..
(και την όποια φόρτιση της στιγμής που κρίνεται)
Κι ακυρώνω (ή υποβαθμίζω) τον εαυτό μου χωρίς ελαφρυντικά (πρέπει;;;)
Τώρα που έχω κι εγώ παιδί και ξέρω πώς συμπεριφέρονται, δεν υπάρχει περίπτωση να το παρεξηγήσω. Έτσι είμαι σίγουρη ότι και η μητέρα μου σε κάθε στιγμή της ζωής που ζήσαμε, δεν υπήρχε περίπτωση να με είχε παρεξηγήσει! Αυτές οι σχέσεις έχουν αντοχές τεράστιες, υπερμεγέθεις. Και την κουβέντα την ανάποδη και την φωνή και ένα σωρό, όλα τα αντέχουν, εκεί που οι άλλες σχέσεις, αυτές που δομούμε μόνοι μας στην διάρκεια της ζωής μας είναι πανεύκολο να θρυψαλιαστούν και να καταστραφούν, αυτές οι σχέσεις είναι λες και είναι καμωμένες από γρανίτη, εξαιρετικής αντοχής (και ανοχής!)

Φλυάρησα (όπως συνήθως)
Μα αυτό το βιντεάκι είναι εξαίσιο, και πάλι ευχαριστίες στην Οικοδέσποινά μας.
(αντε να βρεις τον ρυθμό σου με το καλό, και να μας πεις και με τα Vista πώς τα βρήκες (είναι ..svista ή όχι;;;) διότι πολύ το σκέφτομαι κι εγώ.. (να υποκύψω ή να κρατηθώ όσο με παίρνει;;;)

Και... χρωστώ λουλούδια! Σας χρωστώ πολλά χρώματα (τα αρώματα τα αφήνω στη φαντασία σας) Χρωστώ κίτρινα και μπλε στην Ερμία μας, (είδα τις ευχούλες σου για τα γενέθλιά μου) μα θέλω τόσο να είναι αντίστοιχα όμορφα με το εκλεπτυσμένο της γούστο.

Σας απειλώ, Οικοδέποινα και φίλοι, οφείλω να το κάνω ανθοκομική έκθεση. Τι στο καλό, μπήκε ή δεν μπήκε η άνοιξη, ε;;;;

onlysand said...

Ignis

Φλόγα άσβεστη αγαπημένη :)

πάντα ανθισμένη η απτόητη ψυχή σου - μπήκε-δεν-μπήκε η άνοιξη*, δική της αγκαλιά είναι η δική σου

πόσο (σε) χαίρομαι !!! :)))

κι έγραψα ξημερώματα προχθές τον ύμνο της* - μου αντιστέκεται ακόμη... ;)

με ζάλισαν οι ευωδιές, με μάγεψαν τα χρώματα και στο καινούργιο ιστίο σου - καλορίζικο! (καθυστέρησα πάλι...)

Στερημένη εγώ απ' τις παλιές μου (ηλεκτρονικές) ευκολίες, εμφυλλοχώρησε κι η τεμπελιά (της εποχής βοηθούσης), μόνο να υπόσχομαι πια και ν' αυτοδιαψεύδομαι μονίμως - δεν έχω παρά μιαν αδημονία ευφρόσυνη ως τη στιγμή που θα'ρθει να ανταποδώσω κι εγώ όσα σου/σας αξίζουν...

Υποκλίνομαι (μαζί με τις τύψεις μου), Χρυσή, στην σπάνια γενναιοδωρία τής δοκιμασμένης αγάπης σου :)

Καλή βδομάδα σε όλους τους ...υπομονετικούς 'κηπουρούς' - ξαναφεύγω (για λίγες ώρες)