Friday, April 3, 2009

91
Αταξίδευτος

από reader
Καρφωμένος στην αλμύρα
σαν ερημιά στην απομόνωση.
Ας είχα έναν ίμερο
να ηρεμήσω
να ξεπλυθώ κι ό,τι απομείνει-
φτάνει ν' ανοίξω τα μάτια
μη στάζει άλλο ο φόβος
στα όνειρά μου.

Ένα κενό με σπρώχνει
να σκορπίσω στη ζωή μου.
Κι αν βιάζομαι
στα εκατό ξεχρεώνω.
Ας ανθίσω νουνεχής-αιθεροβάμων,
να λάμνω στο ξηρό γαλάζιο.

Ένα ναυάγιο ακόμα
να τελειώνουμε...

Στο απόκομμα της ζωής μου ξεχάστηκα
ούτε τ' όνομά μου δεν θυμάμαι.
Κάποτε το 'γραφα στην άμμο
και περίμενα το κύμα.
Τώρα έρχεται η τύψη στον αφρό
και με λέει Αταξίδευτο.

3 comments:

nyxterino said...

"ούτε τ' όνομά μου δε θυμάμαι".

α,ρε Νανά,που ανοίγουμε τη σελίδα σου και βλέπουμε σε καθρέφτη..

να περνάς καλά, εύχομαι..

eraser said...

Καλησπέρα Νανά και φίλοι "συν-κηπουροί" :)

μελαγχολικό αλλά... καίριο
ο Reader, γιατί δεν μας... "επισκέπτεται" συχνότερα; να... φυτεύει κι αυτός το κατιτίς του πού και πού ;)

Καλό Σ/Κ! και μια ωραία εκδρομή! ;)

onlysand said...

@ ΑΡΙΑΔΝΗΗΗ !!!

κι ΕΣΥ να είσαι καλά, ανθεκτικό κορίτσι ;)

υ/γ. ο καθρέφτης δεν τα δείχνει, φορές, ...'ανάποδα';;;


@ ERASER ;)

δεν είμαι ο 'αυτουργός' - οπότε... ;

Στα 'inbox' δεν θα απαντώ εγώ ;)

Καλή βδομάδα, συν-κηπουροί μου! :)