Friday, April 17, 2009

Εκπομπή...

...χαρισμένη σε όλους τους φίλους και περαστικούς



Αυτές τις μέρες - από κάτι μυστήριες όσο και ήσυχες (ακριβώς επειδή είναι 'σίγουρες'!) συμπτώσεις - ανοιγοκλείνουν μόνα τους παλιά σεντούκια κι έρχονται στην 'επιφάνεια' αισθήματα μυρωμένα (αν και όχι πάντα χαρούμενα)...
Δεν ξέρω λοιπόν να σας πω πώς, βρέθηκε μπροστά μου αυτό το παλιό cd :

Μεγάλη Παρασκευή 2007

η αρχή...

...και το τέλος (της εκπομπής) *

* ανάμεσα στο 9ο και το 11ο λεπτό, το απόσπασμα αφιερωμένο στην Ignis-Φλόγα που παλεύει και κερδίζει πάντα - ακόμη και 'χάνοντας'. Χαράζει :)

34 comments:

el(lad)itsa said...

Καλή Ανάσταση Νανά!

πάντα σε διαβάζω, αλλά τον τελευταίο χρόνο δεν προλαβαίνω να γράψω ούτε μία καλημέρα... δυστυχώς

η έκπληξη είναι μεγάλη και πολύ συγκινητική... δεν μπορούσα να περιμένω ωραιότερο δώρο για το Πάσχα!
Αν μου επιτρέπεις όμως Νανά: οι φίλοι που θέλουν ν' ακούσουν τη φωνή σου, ίσως δυσκολευτούν να "κατεβάσουν" τα δύο αρχεία.
Γιατί να μην βάλεις και την εκπομπή εκεί που παίζει μουσική; Κι όποιος θέλει, κάθεται άνετα και σε ακούει.
Πόσο χάρηκα που σε άκουσα!!!

Καλό Πάσχα σε σένα και στους παλιούς και καινούργιους φίλους σου, Υγεία και Χαρά να είναι πάντα μαζί σας!

Ignis said...

α, αυτό το 2007…
το κατέβασα (όχι το 2007, αυτό ανήκει στην ηδεία μνήμη πλέον) το αρχείο και σπεύδω με συγκίνηση να σε ακούσω, καθώς θα ετοιμάζομαι δι’ αναχώρησιν (όταν θα επιστρέψω θα επιστρέψει και η ...απειλή(!) μου για επάνοδο στα φλύαρα σχόλια), κι έχει περάσει τόσο η ώρα...

Πώς πέρασεν η ώρα.
Πώς πέρασαν τα χρόνια.
(δεν είναι ακριβώς το δώδεκα και μισή του έξοχου Καβάφη, 12:56μμ είναι, μα οι ίδιες σκέψεις..το 2007, το 2008 το 2009 τώρα..
...πώς πέρασαν τα χρόνια…

(καλά ελπίζω. Καλά και "γεμάτα" )

Νανά μου, ευχαριστώ για όλα. Όλα όσα είσαι κι όλα όσα προσφέρεις σε μας εδώ.
Πάντα να μπορείς να είσαι τόσο πλούσια συναισθημάτων που να μην φείδεσαι να ξοδεύεις. Και να μην ξοδεύεσαι.


ΥΓ. να αφήσω κάτι;;;

κλικ στην καρδούλα....εξελίσσομαι στα html

Ignis said...
This comment has been removed by the author.
Ignis said...

Απομαγνητοφώνησα το κομμάτι
Και με συγκίνηση μεγαλύτερη της αναμενόμενης, άκουσα την ωραιότατη φωνή σου Νανά! Εύηχη, καθαρή, πανέμορφη.
Ορίστε εδώ για τους φίλους η ποίηση
(ελπίζοντας να τα αντέγραψα σωστά)

*******

Ήμουν τρυφερός μαζί του
μα έμεινα μονάχα με την καλή πρόθεση
Μου είπε πως προτιμά να ζήσει χωρίς φίλους
πως η λύπη ήταν η μόνη τροφή που τον συγκρατούσε
μέσα στο πικρό υλικό των ουρανών
Έμαθα έτσι
αυτό που το μαθαίνουμε αργά ή γρήγορα
Για να αγαπήσεις πρέπει να είσαι έτοιμος να τιμωρηθείς
Αυτή είναι μια ηδονή που δαγκώνει τα χείλη της ζωής
σε σημείο που δεν καταλαβαίνεις τον κόσμο

Η αγάπη είναι ένα παράξενο προσκύνημα
στον τόπο της δοξασίας
σ’ ένα κόκκινο σφαγείο
στο οστεοφυλάκιο των σαράντα μαρτύρων

Ματθαίος Μουντές ***

Κι όμως
ένα πεσμένο λουλούδι επιστρέφει στο κλαδί του:
Η πεταλούδα


**************

Θα έλεγα,
το να αγαπήσεις μπορεί να είναι εύκολο. Ή ακόμα ανέξοδο.
Το να διατηρήσεις όμως την αγάπη σου ακέραια, είναι το πιο δύσκολο πράγμα
(σε πείσμα του χρόνου, σε πείσμα των καταστάσεων, σε πείσμα της ιδιοσυστασίας του άλλου, σε πείσμα του ευμετάβλητου που πάντα καιροφυλακτεί)
Πρέπει και αυτή η αγάπη και εσύ ο ίδιος να αίρεσαι σε δυσθεώρητα ύψη
Διαρκώς.

Μάρτυρες μας κάνει μόνον εάν ο άλλος αδυνατεί να αρθεί στο ύψος των περιστάσεων
Και τότε ματαιώνεται το θαύμα
Αν όμως συναινεί στην ανταπόδοση, αν πληροί όλες τις προδιαγραφές της ποιότητας των συναισθημάτων, αν ρέπει στα ίδια λεπτόσχημα άνθη των αισθήσεων, τότε αυτή είναι η μόνη είσοδος εν ζωή σε ένα παράδεισο του οποίου ακόμα και ο άλλος είναι υποδεέστερος.

Εύχομαι αέναες ανθοφορίες
Καλή ανάσταση-ανάταση

ΥΓ. τι εξαίσιο αυτό με την πεταλούδα...τι εύρημα, υποθέτω ότι είναι δικό σου αυτό, δική σου ιδέα..

(το προηγούμενο σχόλιο το έσβησα εγώ διότι μου κολλήσανε τα html, δεν ξέρω γιατί) (κακή μαθήτρια!)

voul-voul said...

Συμφωνώ πάρα πολύ με την ELLADITSA!!! (χαίρομαι και που την "ξαναβλέπω", τις ευχές μου!)

Να προσθέσω, Νανά, αν μου επιτρέπεις: εκτός αυτού που λέει εκείνη, κανονικά θα έπρεπε να "ανεβάσεις" ΟΛΗ την εκπομπή! αν είναι να σε έχουμε, να σε έχουμε! :)

IGNIS! Χαίρομαι πάρα πολύ και για σένα, την τρυφερότητα και την ευαισθησία σου που είναι σπάνιες!
ευχαριστούμε που αντέγραψες και για μας το ποίημα του Μουντέ.

Όλοι οι συν-κηπουροί να είστε καλά και να περάσετε ένα υπέροχο Πάσχα μέσα σε κήπους ευτυχίας

Καλή Ανάσταση, εις το επανιδείν! :)

onlysand said...

EL(LAD)ITSA & VOUL-VOUL* :)

με συγκινείτε, ευγενικά κορίτσια – μια μεγάλη αγκαλιά λουλούδια σάς στέλνω, και αναστάσιμα φιλιά!

Χρόνια Πολλά στην ευαισθησία σας – είμαι σίγουρη ότι δεν θα πάει χαμένη!

ολίγον ...υποχρεωτικό φαντάζει, αλλά ...εντάξει, ίσως το επόμενο ‘αρχείο’ να το βάλω στο gcast… (για δύο μέρες το πολύ!)

* Ε, όχι και να ‘ανεβάσω’ 2 ώρες εκπομπή – τέτοιο …μαρτύριο δεν επιφυλάσσω στους υπομονετικούς συνταξιδιώτες μας ;)

onlysand said...

IGNIS! :)

Καλά, ε;… τι να πω, εκπληκτική μου Φίλη! τόσο για την γενναιοδωρία σου, που πηγάζει αβίαστα από την ευγενή ψυχή σου, όσο και για την οξυδερκέστατα επιμελή απομαγνητοφώνηση - παίρνει σειρά η προσφορά σου, μαζί με την αισθαντική ανάλυση του ποιήματος του Μουντέ*, να κοσμήσει τον ‘κήπο’ σας/μας
Θερμά σ’ ευχαριστώ, Φλόγα μου δοτική και αξιαγάπητη - δώρο, και μόνο η συνάντησή μας στο διαδίκτυο! :)

* το ...εύρημά μου από μια περαστική στιγμή (όσο ...πετάει η πεταλούδα...;), έλασσον μπροστά στην ήρεμη μεγαλοσύνη της ποίησής του

onlysand said...

IGNIS :) II

Τελικά, μήπως είναι δύσκολο και ν’ αγαπήσει ο σύγχρονος άνθρωπος; όλο και πιο περιχαρακωμένος στο ‘εγώ’ του...
Και η ‘ματαίωση του θαύματος’ της (επι)κοινωνίας τού υπέρτατου αγαθού, της Αγάπης, μήπως έγκειται στην ανικανότητά του ακόμα και ν’ αγαπηθεί;...
Επίσης, ο ‘τρόπος ζωής’ που έχουμε ‘διαλέξει’ (ή παρασυρθεί σ’ αυτόν), μήπως είναι τελικά τόσο ‘στεγνός’ που δεν επιτρέπει το θρίαμβο του (αυτονόητου) Καλού, το οποίο δεν χρειάζεται παρά μία ανοιχτή ψυχή να το υποδεχθεί; και, να'ναι, άραγε, αυτή η εκ-πτωση μας απ' τον Παράδεισο;...
Τόσα πολλά, αναπάντητα ερωτήματα για να βασανίζεται η ατελής μας φύση…

Y/γ. Φώλιασε η τύψη στην ψυχή μου – που, άκαιρα, σε ‘ανάγκασα’ να καθυστερήσεις την αναχώρησή σου προς την ευτυχή εκδρομή – και πάλι, συγχώρεσέ με, Χρυσή! ΧΧΧ

akb8862 said...

Χριστός Ανεστη & χρονια πολλά από τη μυροβόλο Χιο & τις Αμμουδιές του Ομήρου προς την Οικοδέσποινα & ολους...

Νανά , τουτο το " Άνοιγμα ...Aίνιγμα της άλλης ζωής" ,το βιωσα με τα ματια μου σημερα στις 20.15 εν Χιω...Προσκύνησα άτομο που μονάζει εδώ και ειναι πια θέμα ωρών για να "φύγει" πια προς το Αχρονο...Αγγιξα το ρουχο του και αμέσως ψέλλισε κατι. Με "ειδε" & είχα "δει" ότι θα φευγε& γι `αυτο ειμαι εδώ & προλαβα την ευλογία του. Κατά τα λοιπά σιωπώ έως της Κοιμήσεως του....Υστερα & όταν αρμόζει θα μιλήσω από τα μπλογκς μου για τούτο το δια Χριστό Σαλό & μοναστικό άτομο...

Κατά τα λοιπά πέρασα & περνώ υπέροχα. Ειμαι ευτυχής που φιλοξενούμε δίπλα στην Οδο Αγ Νικηφορου του Χιου ( ηγουμευασαντος εν Νεα Μονή Χίου-εορταζει 1η Μαη- όπου πηγα σήμερα) & επισης προσκυνησα και τον Ναο του πρωην Λεπροκομειου Χιου όπου βιωσε ο Αγ Νικηφόρος Ο Λεπρος( γιορτάζει 4 ΙΑΝ) ασε δε που στο ενετικό μέρος της πόλης ανέβηκα με αυτοκρατορική μοναξιά & βυζαντινή αξιοπρέπεια της οδο : Αννας της Κομνηνης της Αυτοκάτειρας!

Μεγαλεία σου λεω! Καθότι το τραγουδι λέει " Ο Νικηφόρος κι ο Διγενής κι ο γιος της Αννας της Κομνηνης" !!!

Αλλο πράμα σου λέω!

Να μαστε καλά. Καθε καλο να φανερωθει για μας & τον πλανήτη μας μέσω του Αναστάσιμου Μηνυματος του Κυριού μας.

Σας φιλώ & τα λέμε πια αμα τη αφιξη μου στη Θεσσαλονικη.

eraser said...

Νανά, έχεις εκπληκτική φωνή, το ξέρεις;;;
Δεν θα'πρεπε να μου κάνει εντύπωση βέβαια... Είναι τόσο ταιριαστή με τις εμπνεύσεις και με την ψυχή σου!
Κατέβασα κι εγώ τα αρχεία, αλλά συμφωνώ με τις προλαλήσασες κυρίες: γιατί να μην μας υποδέχεται η φωνή σου μόλις μπαίνουμε στον "Κήπο";

Χρόνια Πολλά σε όλους τους συνκηπουρούς, ευημερία και αισιοδοξία! :)

Ignis said...

Τι ερωτήματα που βάζεις Νανά...και τι συζήτηση δυνατή που μπορεί να ανοιχτεί...
(παίδες –εν καμίνω, χο χο χο- σας πετάω το μπαλάκι, τι Κήπος είναι αν δεν το ρίξουμε και λίγο έξω, μόνον εγώ μπλα μπλά;;;;)

Δεν ξέρω τι φταίει Νανά μου...ίσως είναι η ιδιοσυστασία των ανθρώπων και η αγάπη όλη μια σφαίρα, κάτι σαν ήλιος μα που δεν περιστρέφεται έτσι ο καθένας αρκείται σε μια πλευρά του. Ίσως εγώ βλέπω την μία, και αν κάποιον αγαπώ, αυτός τυχαίνει να βλέπει την άλλη και έχει άλλη άποψη...τότε μπορεί να του δείξω κηλίδες σε αυτόν τον πυρό ήλιο, σημάδια και σκιάσεις, λάμψεις κι αντανακλάσεις, μα ο άλλος να μην τις βλέπει...και αντίστροφα..

Ίσως πάλι οι άνθρωποι θεωρούν δεδομένο αυτό που έχουν, το γεύονται πλουσιοπάροχα σε ένα τραπέζι και νομίζουν ότι θα τους δίδεται εσαεί. Προς τι να πασχίσουν, νομίζουν ότι στο κελάρι τους θα βρίσκουν πάντα τις εκλεκτές τις γεύσεις για να τις ανασύρουν όταν πάλι πεινάσουν...

Δεν ξέρω, ειλικρινά δεν ξέρω τι φταίει. Πάντως όσοι είναι περιχαρακωμένοι στο εγώ τους, τα πάνε απείρως καλύτερα...διότι αγαπάνε τον εαυτούλη τους τόσο που δεν τον βασανίζουν...ωπς λένε ως εδώ, τώρα αρχίζει η ταλαιπωρία, αποσύρομαι...
Και τραβιούνται.
Μα ο άλλος (αυτός που εμμένει όταν αγαπά να βάζει το άλλο πρόσωπο πιο ψηλά από τον εαυτό του) κωπηλατεί και κωπηλατεί, στις φουρτούνες απέναντι συνεχίζει (ως να πνιγεί...χαχαχα)

Νομίζω πάντως ότι φοβόμαστε τα δυνατά. Φοβόμαστε (κάποιοι) να αφεθούμε.. διότι όλα αυτά θέλουν να καίγεσαι ("Let it burn inside, and try only to fade and die" που λέει και το αγαπημένο μου τραγούδι του Βαγγέλη Παπαθανασίου, το "Still, my heart-losing sleep").
Και η φωτιά βασανίζει. Σημαδεύει την επιφάνεια των πραγμάτων, δεν αρκείται εκεί, εισχωρεί...
Μπορεί να τινάξεις και τον κόσμο σου και την ζωή σου και τον εαυτό σου στο αέρα (μιλώ για την άλλη αγάπη, την λάβα την ερωτική) και καλοβολεμένοι όλοι στον μικρών ορίων κόσμο των (στο φέουδό των) πώς να αντέξουν όλο τούτο; Ασ’το σου λέει...πού να τρέχω τώρα...κι έτσι ζω..
Χωρίς.
Άσ’το. Γιατί η πυροστιά αυτή θέλει να βάζεις κι εσύ το μερτικό σου, κι όχι να την αφήνεις να φθίνει, να γίνεται χόβολη..και τέλος να μένουν μονάχα στάχτες για να τις πάρει ο αέρας της λήθης.
Ασ’το.
Α, ναι, κι έτσι καλοζείς...χωρίς. Και τα πλοία δεμένα στο λιμάνι ωραία είναι, δεν κινδυνεύουν.

Ίσως όλο το θέμα έγκειται στο ότι έχουμε μάθει να παίρνουμε χωρίς να δίνουμε...
Παντού.
Να δίνεις το λιγότερο που απαιτεί το περισσότερο των επιθυμιών σου.
Μα άντε να λάβεις τα πολλά και τα σπουδαία έτσι...θέλει κι αντίτιμο η αγάπη, διόδια ακριβά για να εισέλθεις στο βασίλειό της, από τις παρακαμπτήριους δεν μπορείς να βιώσεις και πολλά...

Ignis said...

Νομίζω όμως ότι έχεις πέσει διάνα σε αυτό που λες για τον Παράδεισο. Το όρισες ολόσωστα.
(ο οποίος όταν νοιώθεις την πλήρωση της αγάπης, την ευτυχία της, χωρά και από τις χαραμάδες ενός χώρου, από παντού η αιώνια Εδέμ αυτή εισβάλλει, στον αέρα που εισπνέεις, παντού ευρίσκεται)
Οι μύθοι τελικά όταν αποσυμβολίζονται δείχνουν βασικές αλήθειες. Μου αρέσει αυτό, η κρυμμένη ουσία που τελικά φανερώνεται στην διαύγεια της δυνατής σκέψης. Στην προσωπική αλήθεια (η πεπατημένη δοξασία είναι ανίσχυρη να βαστήξει τις πιθανές ερωτήσεις, είναι για όσους αρκούνται χωρίς να διεισδύουν) και κρίση που φωτίζει όλο το οικοδόμημα ενός μύθου, το ανακαλύπτει και το αποκαλύπτει.
Ναι, το πιστεύω απόλυτα ότι εκεί είναι η Έκπτωσή μας. Τα φτερά που θα είχαμε, τους κόσμους που θα φτάναμε, που θα μας ανήκαν, αλλά πια…

"Επειδή ετούτα τα φτερά δεν είναι πια φτερά για να πετούν
Παρά μόνον ριπίδες να χτυπούν τον αέρα
Τον αέρα που τώρα είναι εντελώς μικρός και ξερός
Πιο μικρός και πιο ξερός κι από τη θέληση
"

(τελικά η Τετάρτη των Τεφρών του Τ.Σ. Έλιοτ -το Ι- με έχει σημαδέψει, δεν είμαι σε θέση να το διαβάσω, να το απαγγείλω χωρίς να σπάσει η φωνή μου σε χίλια δυο κομμάτια)

Εγώ σε/σας κούρασα τώρα με όλα αυτά. (αλλά δεν λυπάμαι η κακούργα, το είχα τάξει πως θα το κάνω!!!!)
Όσο για το Μ. Σάββατο καμία τύψη καλέ (άκου πράγματα!!!), όπου πάει το αυτοκίνητο ξεκινάμε ό,τι ώρα θέλουμε και το ίδιο επιστρέφουμε, ίσα ίσα είναι καλύτερα, γλυτώνεις και τις ουρές των διοδίων!!!!
Ειλικρινά σου λέω, το απήλαυσα. Και ό,τι απολαμβάνω έρχεται πρώτο, τα άλλα έπονται. Καμία τύψη λοιπόν!

Φιλιά εν αφθονία.
Και φιλία εν συνεπεία.

Καλές ολόφωτες ημέρες για όλους μας
Κι αγάπη ("μείζων δε τούτων η αγάπη")

Ignis said...

Όσο για το εύρημά σου Νανά, μην το υποτιμάς τόσο
Μην το υποτιμάς καθόλου!
Φέρνει αιθέρια εικόνα στο μυαλό: τα πέπλα των φτερών της πεταλούδας να ανταγωνίζονται τα πέταλα...να συμμετέχουν στην χρωματική πανδαισία άρρηκτα συνδεδεμένα πια, στην ευτυχή επάνοδο
Αξίζει εικονοποίημα
Αφού είναι δικό σου (όχι πως είχα αμφιβολία δηλαδή....αυτή είναι η διάλεκτός σου, έτσι ζωγραφίζεις με τις λέξεις)
θα μου επιτρέψεις να φτιάξω κάτι και να σου το προσφέρω
(το λιγότερο που μπορώ να κάνω)

eraser said...

Χρόνια Πολλά Ignis,

οκ, πιάνω το μπαλάκι και αντιγυρίζω (αλλά τη δική σου εύχημη ευγλωττία δεν τη φτάνω):

Νομίζω πως μας έχουν βαρύνει οι εποχές, έχουν στεγνώσει τα κουράγια μας...
Γιατί χρειάζεται δύναμη η Αγάπη, απαιτεί κι από μας να καταθέσουμε!
Τέτοια δύναμη/δυνατότητα, έχουν μόνο οι νέοι με ορμή για ζωή, αλλά κι αυτοί τώρα έχουν δηλητηριαστεί από μας και κοιτάνε μόνο τον εαυτούλη τους και την επαγγελματική τους εξέλιξη, τρομάρα ΜΑΣ...

Πίσω στη δουλειά τώρα... βλέπεις πώς προσγειωνόμαστε; ανώμαλα...

Ignis said...

Σε όλους και όλες,
αυτό Κάπου εδώ μας έχει βάλει η Νανά!!!

Και τώρα καλά μου καλόπαιδα, και χαριεστάτη Οικοδέσποινα, μετά από αυτόν τον καταιγισμό-βομβαρδισμό σχολίων, επιβάλλεται να πάω να ηρεμήσω (εύκολο το’χεις;;;;) και να κάνω καμιά δουλειά...

(μην ανασαίνετε με ανακούφιση, ΣΑΣ ΑΚΟΥΩ, χι χι χι!!!!)

:))))

meril said...

Σ' ευχαριστώ. Πολύ.
Ήτανε χάδι σπλαχνικό κάι δύναμη ωθητική (το ξέρεις μάγισσα εσύ)

Να είσαι καλά

Ignis said...

ωπαααααααααααααα
Πάνω που έλεγα να φύγω, να το πολύ καλό παιδάκι που φτιάχνει λακκουβίτσες
Να το εκμεταλλευτώ
(όχι το παιδάκι, τις λακκουβίτσες του)
Να φυτέψω ένα λουλουδάκι , να ανασαίνει και η Βουλβουλίτσα μας.
(βρε τι είσαστε εσείς, το 5χρονο βγάζατε από μέσα μου και το πάτε βόλτα!!!)

Σκάω τώρα, εντάξει;;;;
ΥΠΟΣΧΟΜΑΙ

ΥΓ. Eraser, όπως τα λες...στεγνώσαν τα κουράγια μας...μαζί και οι καταθέσεις της ζωής των συναισθημάτων..
Μόνον αιθεροβάμων μπορεί να είναι κανείς πια....σε μια τράπεζα που όλο παίρνει, να δίνεις να δίνεις ελπίζοντας ότι θα εισπράξεις κάποτε...χαρά
Και εκείνα τα φτερά τόσο τεράστια όσο έχει ένα άλμπατρος
(αχ μην θυμηθώ και άλλο ποίημα εδώ, ολίγον από Μπωντλέρ..άλλη εκδοχή αυτή....των φτερών που βαραίνουν τόσο πολύ ώστε αδυνατούν να πετάξουν...
Κι αν βάλω άλλο ένα ποίημα κοντά για φτερούγες πιο μεγάλες από τους ουρανούς....)

Σκάω είπα!!!

Ignis said...

Πού να σκάσω το σκασμένο! Μέχρι να στείλω το σχόλιο και να βρω λελουδάκια, ήρθε η Μέριλ μας.
Τσάκω Μεριλού μου ένα κήπο, στην μέση εκεί αναβλύζουν τα ποιήματά σου, άνθη κι αυτά

Πάω να κάνω δουλειά τώρα ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ

akb8862 said...

'Το φίδι αλλάζει δέρμα
Φτιάξε ποίημα!
πρόσταξε κι έφυγε αφήνοντας
την πόρτα ανοιχτή και μια φωλιά σιωπή
στο πέτρινο κατώφλι".

Απο την οφιουχα & μυροβολο Χιο ( την ξακουστη Χιονη & κορη του του μυθικού βασιλια Οινοπιωνα εκ Κρητης ορμομένου) αφήνω χιακή μοσχοβολιά που βιωματικά προσυπογραφει το εκλεκτο ανθος του λογου της Οικοδέσποινάς μας για την εκλεκτή μας φιλη στην οποία στελνω θερμές ευχές & τα χρονια μου πολλα!

Οχι που δεν θα μπαινα στο Νετ ξανα! Ειπαμε νηστεια στο Νετ . Εγινε. Τωρα ειναι της Διακαινισήμου & καταλυουμε τα ΠΑΝΤΑ & το ΝΕΤ ,αλλα κρατάμε την Αγαπη του Κυριου βαθιά μέσα μας & δια της Ποιησης-Δημιουργιας ανω ΘΡΩΣΚΟΥΜΕ.

Να μαστε καλα & να χαιρομαστε για ολους & για ολα. Σας φιλω!

Νανα τη φωνη σου στο τηλ δεν την ξεχνω. Ηχει στα αυτια μου ακομη...Και ειμαι σίγουρος πως αν μου δειχναν εκατο άτομα & ήσουν μέσα και μονο από τη φωνη θα σε αναγνωριζα ασε & που & αμιλητη θα σε καταλάβαινα! Αφου εχω καμερες παντου & τα βλέπω ολα! Που λεει ο λογος δηλαδη!

Σε φιλώ εκλεκτη εξ ακοης & τε και συγγραφης "αδελφουλα".

onlysand said...

@ ERASER :)

Καλώσ’ το «το πολύ καλό παιδάκι που φτιάχνει λακκουβίτσες» χαχαχα

Να είσαι πάντα καλά – παρά τα σημεία των καιρών και τα τέρατα των επικαίρων – αφού πρεσβεύεις τα κάλλιστα, Άνθρωπε


@ MERILou :)

Κανένα χάδι σπλαχνικό δεν δύναμαι να δώσω
Ξέρω μονάχα ν’ αγαπώ – και όχι όλο τον κόσμο... ;(
Έχω κι εσένα στην καρδιά, στη θέση που σου αξίζει!

Ignis said...

Τσα!
Εδώ είμαι πάλι...
Όταν φτιάχνουμε ένα εικονοποίημα, ψάχνουμε πρώτα στον ιστό να βρούμε ωραίες σχετικές εικόνες με τις λέξεις- κλειδιά.
Στην πορεία αυτή (πεταλούδες, άνθη, και κερασιές μια και έχω σιγουρευτεί ότι σου αρέσουν Νανά), βρήκα και αυτήν την πανέμορφη εικόνα(την έκανα ήδη background στον υπολογιστή, εξόχως ανοιξιάτικο φόντο!)
Και ναι μεν δεν μου κάνει γι αυτό που ψάχνω, διότι η πεταλούδα θα μοιάζει επάνω της ξεκάρφωτη, μα επειδή είναι ονειρεμένη εικόνα είπα να την μοιραστώ μαζί σας..
Αφού Κήπο μας έστησε η Νανά, ας έρθουν και τα δέντρα.
Το πικ νικ θα γίνει ακριβώς από κάτω

onlysand said...

IGNIS :)))

Λουτρό αναβαπτίσεως οι ‘βομβαρδισμοί’ σου - κοίτα να κρατάς τις υποσχέσεις σου (ποτέ σου να μη σκας, σκασμένο! ;)))
Χάρμα ψυχής και οφθαλμών είσαι, βρε Χρυσό Κορίτσι!... Τι να πω; ως συνήθως, μένω άφωνη μπροστά στον απροσδόκητο πλούτο που αξιώνεται η ‘φτώχεια’ μου – ευγνώμων!

Πρέπει κι εσύ να περιμένεις «το λιγότερο που μπορώ να κάνω» κι εγώ - εντός των ημερών (ναι, είναι απειλή!;)

Ε, μόνο εσύ θα μπορούσες να ανα-δημιουργήσεις ένα ταπεινό πεζούλι* σε παραδείσιο ανάκτορο... Είναι χαρακτηριστικό σου: να πιάνεις χώμα και να γίνεται σμαράγδι.
Δεν θα σε λέω πια «Χρυσή», αλλά Χρυσωρυχείο! Ανεξάντλητο, αναζωογονητικά εκπληκτικό Χρυσωρυχείο!...

*Εσύ μου το ενέπνευσες και στο χαρίζω - συμπληρώνω την ‘πεταλούδα’:
Κι όμως
ένα πεσμένο λουλούδι επιστρέφει στο κλαδί του:
η πεταλούδα˙
να χάνει ο θάνατος την υπεροψία του.

(πόσο μου άρεσε!) :

"φιλιά εν αφθονία
φιλία εν συνεπεία"

Ignis said...

Ιδέα και σε όποιον χρησιμεύσει, χαρά μου:
Αν δεν μας αρκούν οι συνήθεις γλώσσες για να βρούμε μια εικόνα, κι επειδή οι Ιάπωνες ειδικεύονται στην φωτογραφία, μεταφράζουμε εις ...άπταιστην ιαπωνικήν την επίμαχη λέξη χάρις σε μεταφραστική ιστοσελίδα (πχ. εδώ το butterfly ως 蝶 ) και μετά με αυτήν την λεξούλα-ιδεόγραμμα ορμάμε κατεπάνω στις εικόνες του google...
Εκεί κι αν βρίσκουμε!!!!
Και μια , και δύο,
και τρεις (αυτή σαν να φοράει δερμάτινα δεν είναι;;;), και
τέσσερεις, (αμ αυτές οι δυο;; σαν σκουλαρίκια κρέμονται…), και πέντε (αυτή είναι και διάφανη), ωραίες πεταλούδες
(κι αυτό το κακόμοιρο πεταλούδα είναι, αλλά φοράει ...στολή παραλλαγής, να δένει με τα ξερόκλαδα)

Τι είναι το διαδίκτυο, η σπηλιά του Αλί Μπαμπά και των 40 κλεφτών...

onlysand said...

IGNIS !!!

την ώρα (και τη στιγμή!) που ετοιμαζόμουν να απαντήσω και στον Άλεξ, βλέπω το "τσα!" σου και ...παθαίνω σύμπτωση (το καλύτερό μου!)

υ/γ. Ό,τι σου έγραψα μόλις προ ολίγου, ΧΩΡΙΣ να δω την 'εικόνα' σου!

μια στιγμή...

Ignis said...

αααααααααααααααααα
συμπέσαμε στον Κήπο σου
έξοχα!!!

"Κι όμως
ένα πεσμένο λουλούδι επιστρέφει στο κλαδί του:
η πεταλούδα˙
να χάνει ο θάνατος την υπεροψία του"

ΕΤΣΙ θα σου το φτιάξω!!!

Αλλά προς το παρόν...κι επειδή ΑΚΟΜΑ συλλέγω εικόνες...
κι επειδή έχω πέσει με τα μούτρα (!) στις πεταλούδες...
Βρήκα κι αυτήν την Μadama Butterfly
Σε υπέροχη εκτέλεση του Un bel di vedremoChi sarà... chi sarà... (τραγουδάω τώρα, ευτυχώς που δεν με ακούτε, διότι είμαι φάλτσο το θεόμουρλο) ♪ ♪

onlysand said...

IGNIS !!!

καλά, θα το πιστέψεις;! Πριν δω κι αυτή την πανέμορφη εικόνα, στο νου μου είχα από το απόγευμα να σε προσφωνήσω ΚΑΙ Ανθισμένη Κερασιά (με αφορμή έναν κήπο αληθινό όπου ήμουν χθες) - αλλά μου φάνηκε 'λίγο'...

Κι αν είναι το διαδίκτυο η σπηλιά του Αλή Μπαμπά, εσύ είσαι σίγουρα Χρυσωρυχείο - εδώ, δεν κάνω λάθος!

ΜΗΝ τολμήσεις να αντ-επιχειρηματολογήσεις!!!

onlysand said...

ΑΛΕΞάκι-‘αδελφάκι’

Όλα να σου πηγαίνουν πρίμα εύχομαι – μακριά σου το άγχος και ο στενός ‘χώρος’ - και ό,τι σ’ ευχαριστεί και σε ανυψώνει, να ’ρχεται ως θαύμα εμπρός σου.

Μετά τον λυτρωτικό καταιγισμό της IGNIS, μια μικρή σταγόνα κι από μένα σε όλους τους αγαπητούς συν-κηπουρούς - και σ’ αυτούς που ήρθανε σαν πασχαλιές και ομόρφυναν τον ‘κήπο’ μας, και σ’ εκείνους που έπονται, και στους …σιωπηλούς περαστικούς - άλλη μια σύμπτωση-ευλογία που βρέθηκε στο δρόμο μου:

Μα η καρδιά δεν έχει τ' όμοιό της.
Την ώρα που χρυσίζει η μελαγχολία
και μπαίνει ο Θεός
στον κήπο του τον άνθρωπο
αλλίμονο αν εξοκείλω στα μάτια μου.

Νίκος Καρούζος

Ignis said...

ουφουυυυυ πάλι κολλήσανε τα ΧουΤουΜουΛού μου στα Ιταλικά
Ανεπίδεκτο είμαι, τι στο καλό ζαβό κάνω
(μπουρδίτσες)

ΥΓ.
Νανάααα, από όλα προτιμάω το ...."σκασμένο"
Έτσι να με λέτε, μπας και πιασει
(χι χι χι)
Τα άλλα όλα τα εξαίσια που μου αποδίδεις, δεν είναι για μένα, είναι η γενναιοδωρία σου η αειθαλής και ανεξάντλητη

αντ-επιχειρηματολόγησα!!!!
"αμ' πώς" που θα έλεγε κι ο Χατζηχρήστος

Και τώρα μπορώ να σκάσω, εφησυχασμένο!

ΚΑΛΗΝΥΧΤΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑΑ

voul-voul said...

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ! :)

Σαν να το'ξερα, Νανά! Στο ταξίδι της επιστροφής, είχα συνέχεια στο νου μου τον "Κήπο" μας!

Μπαίνω και βρίσκω πράγματι την ανθισμένη παρέα σε μεγάλα κέφια και επιδόσεις :)))
Ανάμεσα στα έξοχα ποιήματά σου, Νανά πνίγηκα στα χρώματα και στα αρώματα των πολύτιμων φίλων!!!
Διαβάζω, διαβάζω, μια ώρα τώρα!

Χρόνια Πολλά και στο ΓΙΩΤΟΥΛΙ με την όμορφη ζωγραφιά :)

Καλησπέρα, Καληνύχτα IGNIS :)
Το "λουλουδάκι" που μου έστειλες ν' ανασαίνω είναι ολόκληρος ΚΗΠΟΣ όπως η μεγάλη σου ΚΑΡΔΙΑ!

Χρόνια Πολλά και στον ΑΛΕΞ, που βλέπω να περνά υπέροχα στη μυρωμένη Χίο!

Να είστε όλοι ευλογημένοι με Αγάπη και Χαρά, αχ ποτέ να μη σας χάσω!

onlysand said...

Αληθώς Ανέστη, Voul-Voul :)

Καλή σου μέρα, συγκινητικό κορίτσι, που κανέναν δεν ξεχνάς!

είδες η μελισσούλα-νεραϊδούλα με το μαγικό ραβδάκι; μας μεταμόρφωσε όλους σε ...5χρονα παιδιά ;)

Κι εσύ, να μείνεις πάντα ΕΤΣΙ: Υγεία να έχεις, Αγάπη να δίνεις!

the_return said...

Αν και σου τα είπα "κατ'ιδίαν" να ευχηθώ και εδώ για το νέο ιστολόγιό σου να είναι καλορρίζικο, Νανά μου.

Πάντως μεταξύ μας, ένας ...τροχονόμος καλό θα έκανε ανάμεσα στα μπλογκς σου. Ειλικρινά ακόμα και εγώ που έχω μάθει τα ιστολόγιά σου τόσο καλά πια, μερικές φορές νοιώθω ότι "χάνομαι".

Από την άλλη βέβαια, όλα αυτά είναι δείγματα μιας δημιουργικότητας που ολοένα ανθίζει και δεν "επαναπαύεται" ποτέ.

Και έτσι σου εύχομαι να παραμείνεις για πάντα! :)

onlysand said...

My Return!

σε καταλαβαίνω απόλυτα ;)))
(λαμβάνω και άλλα μέιλ για το μπέρδεμα - μα, στην ουσία, είναι πολύ απλόοο - με την ευκαιρία, ζητώ συγνώμη από όλους!)

τώρα, με αφορμή το 2ο ανέβασμα στην καινούργια 'άμμο' απόψε, θα βάλω και στην παλιά (2η) μια συγκεντρωτική ανακοινωσούλα...

ωχ. χειρότερα σε μπέρδεψα;... :0

the_return said...

"τώρα, με αφορμή το 2ο ανέβασμα στην καινούργια 'άμμο' απόψε, θα βάλω και στην παλιά (2η) μια συγκεντρωτική ανακοινωσούλα..."Νανά μου, δεν ήξερα ότι είσαι και ...συνθέτης σκακιστικών προβλημάτων!

Τα σέβη μου! :)

ΥΓ. Επιτρέπεται ένα ελαφρύ "πείραγμα" ε;

onlysand said...

My Return ;)

χαχαχα

κι εγώ λέω πως η σκακιστική σου δεινότητα συναγωνίζεται την ευγένειά σου (= ελαφρύ 'πείραγμα')

Υ/γ. σύντομα, ευελπιστώ, θα λυθεί το πρόβλημα - με αυτό καταγίνομαι τώρα (μαζί με όλα τα παραφερνάλια...)