Friday, May 1, 2009

Τα 100 χρόνια τού Γιάννη Ρίτσου και ο Κήπος τού Μάη

Μνήμη Γιάννη Ρίτσου στην άμμο 2
Ο Ποιητής διαβάζει τρία ποιήματά του από τη συλλογή του "Μαρτυρίες"
και εδώ, απόσπασμα από τον
"Επιτάφιο"








Ο κάθε στίχος μου φτωχός
μπροστά στην Ομορφιά σου :





Τα βλέπεις και συνέρχεσαι (= σε βάζουν στη θέση σου).
Εδώ ισχύει περισσότερο απ' οπουδήποτε αλλού:
τα (πολλά) λόγια είναι φτώχεια.

Μόνο θα μοιραστώ μαζί σας την πανέμορφη 'εικονογράφηση' της Ignis στα φτηνά στιχάκια μου :


Καλό Μήνα, Φυλλαράκια!:)

9 comments:

nyxterino said...

καλό μήνα, Νανά!!

ο θάνατος χάνει την υπεροψία του

μόνο μπροστά στον έρωτα..

Ignis said...
This comment has been removed by the author.
Ignis said...

ΕΝΣΤΑΣΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗΗ
Ήρθα εδώ μόνον και μόνον να καταθέσω μια ένσταση
Και έχω -στα σίγουρα- την σύμφωνη γνώμη ΟΛΩΝ ανεξαιρέτως των φίλων και των διερχομένων από τους χώρους σου Νανά!
Ένσταση σε αυτό το "φτηνά στιχάκια", ουδεμία σχέση έχει το φτηνός με το πολύτιμος των στίχων σου.
Τέρμα
Κι αν τολμήσεις να ξαναπείς κάτι τέτοιο θα σε βομβαρδίσουμε όλοι με ....φιλιά να μάθεις
(η φιλία δεδομένη)

ουφφφφφφφφφφ
Άντε και καλό μήνα
(ετοιμάζω εικόνες)

Ναι ορέ, καίριο βέλος στην καρδιά του θανάτου είναι αυτό του Έρωτα.
Το φαντάζομαι μυτερό μυτερό κι απάνω του στην άλλη άκρη φτερά από πεταλούδες πολύχρωμα και απαλά σαν πέταλα μεταξιού. Γοργόφτερο να εισέρχεται σαν πλήγμα σε αυτόν που τολμά να ακυρώνει την ζωή.
Στο θράσος του να μας ματαιώνει. Αυτός ένας ανύπαρκτος, αυτός μια ιδέα χωρίς αρχή χωρίς μέση χωρίς σώμα χωρίς τίποτε, εμάς μια σάρκα παλλόμενη και συναισθανόμενη.
Μόνον χάρις στον Έρωτα υπάρχει ο άνθρωπος και όλα. Στον έρωτα της ζωής, στο έρωτα του άλλου μισού. Στον έρωτα της αγάπης που δεν θα την αφήσουμε να ξεψυχήσει
Στον έρωτα να κοιτάμε ψηλά. Τα αστέρια τον ουρανό το καλύτερο
Και να μην κυλιόμαστε στις λάσπες
(μα ο Ουάιλντ το έχει πει καλύτερα οπό όλους για τα αστέρια)

Καλημερούδια σας
Πολύ καλή ημέρα σας, Νανά και φίλοι

Και τώρα μετά από αυτήν την κατάθεση της ένστασής μου που θα γίνει δεκτή ΑΝΥΠΕΡΘΕΤΩΣ, πάω να ζήσω την ημέρα μου, τον μήνα μου, με ανανεωμένη κόμη (μυαλά) φλογοβόλο.
Μάλιστα


ΥΓ, εμένα από τον Ρίτσο με θέλγει πιο πολύ αυτό το τρομαχτικής δύναμης κι εντάσεως:

Και σε πεινάω. Και σε διψάω. Και σου δέομαι: κρύψου
Διότι η ένταση της φωτιάς του έρωτα είναι φοβερή. Μάγμα που από την ψυχή χυμάει να εξέλθει, με ανυπολόγιστη δύναμη.
Δεν θα μπορούσε να το πει καλύτερα, θηρίο γίνεται ο άνθρωπος και κατεπάνω στον άλλον ρίχνεται.
Να κρυφτεί ο άλλος, να κρυφτεί αμυνόμενος, μόνον αν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει όλο αυτό το κύμα λάβας.
Μόνον τότε να κρυφτεί.
Αν δεν μπορεί να αντιμετωπίσει την ένταση της ζωής που ξεχύνεται πάνοπλη να ακυρώσει τον θάνατο.

akb8862 said...

Μου άρεσε πάρα πολύ η " Ωριμότητα της Σύμπτωσης" που μόλις διάβασα καθώς & το έξοχο αφιέρωμα στον Ρίτσο.

Και επειδή & για μένα η σημερινή μέρα είναι πρωτίστως μέρα ΜΝΗΜΗΣ & ΣΙΓΗΣ ( οι λόγοι είναι γνωστοί) προσυπογράφω αυτό που λέει η οικοδέσποινα μας :" τα πολλά λόγια είναι φτώχεια" & δη σήμερα.

Καλή Πρωτομαγιά & καλό μήνα.

Καλή Εργατική Πρωτομαγιά για όσους την βλέπουν & έτσι ( όπως επίσης εγώ & μόνον έτσι σε ό,τι με αφορά).

Να μαστε καλά. Τα ξαναλέμε ΣΙΓΟΥΡΑ μόλις & όταν μπορέσω...

onlysand said...

hello, ΑΡΙΑΔΝΗ! :)

σε βλέπω πάλι στα ‘ψηλά’ – και αμετανόητη – ΧΑΙΡΕ και ΥΓΕΙΑΙΝΕ!

Να ’χεις και δυνάμεις να πολεμάς ...εκατέρωθεν ;)

Όμορφο Μάη και σ’ εσένα :)

onlysand said...

IGNIS :)

Η ένσταση απορρίπτεται, συνεχίζουμε ;)
Για τον ...βομβαρδισμό με φιλιά, καμία αντίρρηση ;Ρ
Τι να σε κάνω εσένα, νεράιδα και μαγισάκι του Μαγιού, που δεν σε προλαβαίνωωω ;)

Το τρυφερό σου μέιλ, κόσμος ολόκληρος – αύριο: με καθαρό μυαλό και πώς να ανταποκριθώ στον ανθισμένο (και δακρυσμένο) χείμαρρό σου

Καλησπέρα-καλημέρα, Χρυσορυχείο μου :)

onlysand said...

ΑΛΕΞ :)

Δεν πρόλαβα να σου ευχηθώ κι εγώ :
Καλή ΕΡΓΑΤΙΚΗ Πρωτομαγιά – όσο υπάρχει ...εργασία...
Καλό ΜΗΝΑ, επίσης – έρχεται το ΚΑΛΟΚΑΙΡΙ :)

Σ’ ευχαριστώ πολύ – χαίρομαι που σου άρεσε
Να είσαι ΚΑΛΑ, 'αδελφάκι' – κάθε μέρα και καλύτερα! :)

the_return said...

Μιας και ο Ρίτσος δεν με συγκινεί ιδιαίτερα, για να μην πω καθόλου, θα περιοριστώ Νανά μου στα συγχαρητήρια για τα έξοχα "Δώματα Ηδονής" στο "new" σου.

Επίσης και το πεσμένο λουλούδι που επιστρέφει στο δένδρο ως πεταλούδα, είναι πολύ όμορφο εύρημα, σαν κινηματογραφικό στιγμιότυπο που "γυρίζει" προς τα πίσω, όχι του χρόνου, αλλά της ίδιας της δημιουργίας.

Φλας μπακ-ακσελερέ του βλέμματος του θεού.

onlysand said...

My RETURN :)

rewind, ναι ;) Η αλήθεια είναι ότι μπήκες ΠΑΛΙ στα 'παρασκήνια': το φλας μπακ ήταν η πηγή τής 'έμπνευσης'

χαίρομαι, βέβαια, που σου άρεσαν τα 'δώματα' - αλλά, αν σου πω τώρα ότι τα δύο δικά σου (τα πιο πρόσφατα) είναι αριστουργηματικής σύλληψης, μπορεί να εκληφθεί ως 'ανταποδοτική κολακεία'. γμτ

να είσαι καλά