Thursday, June 18, 2009

Τα 12 ζώδια (λουλούδια), 1 μύθος και 2 ποιήματα

Του νερού: Καρκίνος, Σκορπιός, Ιχθύες
Της φωτιάς: Λέων, Τοξότης, Κριός
Της γης: Παρθένος, Αιγόκερως, Ταύρος
Του αέρα: Ζυγός, Υδροχόος, Δίδυμοι

Η Ίριδα είναι κόρη του Θαύμαντα και της Ηλέκτρας - κι από τους δύο γονείς, το γένος Ωκεανού. Συμβολίζει το ουράνιο τόξο, και γι' αυτό, το σύνδεσμο ανάμεσα στον Ουρανό και τη Γη. Παριστάται συνήθως φτερωτή, με ένα ελαφρύ πέπλο το οποίο, στον ήλιο, παίρνει τα χρώματα του ουράνιου τόξου. Μερικές φορές, τη συναντάμε ως γυναίκα τού Ζέφυρου και μητέρα τού Έρωτα.
Η Ίρις, όπως και ο Ερμής, ήταν αγγελιαφόρος των θεών - κυρίως του Δία και της Ήρας. Μετέφερε μηνύματα από το "μάτι του ουρανού" στη γη με την καμπύλη του ουράνιου τόξου. Ίρις, λοιπόν, είναι το όνομα που έχει η θεά, το λουλούδι και η κόρη τών ματιών μας. Άρα, καθένας από μας κουβαλάει μαζί του ένα κομμάτι ουρανό!


Γένεση


Αυτό το γαρύφαλλο, που κρατώντας το
ανάμεσα στα τρία μου δάχτυλα
το σηκώνω στο φως, μου μίλησε και
παρά τον κοινό νου μου, το κατανόησα.
Μι' αλυσίδα από ατέλειωτους γαλαξίες συνεργάστηκαν,
διασταύρωσαν κάτω στη γη φωταψίες
- το σύμπαν ολόκληρο πήρε μέρος στη γέννηση
αυτού του γαρύφαλλου.

Κι' αυτό που ακούω, είναι οι φωνές
των μαστόρων του μέσα του.

Νικηφόρος Βρεττάκος



Τα λουλούδια παίζουν με τα γράμματα

Το Θυμάρι και το Θρούμπι
ντύνουν μ' άρωμα τη γη
κι οι μικρές oι μελισσούλες
στήνουν γύρω τους γιορτή.

Δεντρολίβανο και Δυόσμος
είναι φίλοι γκαρδιακοί˙
δεν στολίζουνε τα βάζα,
νοστιμίζουν το φαΐ.

Τον ουρανό βαρέθηκαν
αστέρια και πλανήτες,
στη γη μας κατεβήκανε
και γίναν Μαργαρίτες.

Ένα τρελό Τριαντάφυλλο
κόκκινο και μικρό
τριάντα φούστες φόρεσε
και πάει στο χορό.

Στη λαύρα του καλοκαιριού
Υάκινθος ανθίζει,
καράβι μοσχοκάταρτο
στον κήπο αρμενίζει.

Λούζεται το καλοκαίρι
στο κύμα τ' ασημί
και ύστερα στολίζεται
μ' ανθάκια Γιασεμί.

Ζωή Βαλάση


Άσκηση: αν θέλεις, φτιάχνεις κι εσύ ένα στιχάκι με άλλα γράμματα-λουλούδια που αγαπάς :)

28 comments:

eraser said...

Νανά, γοητευτική ανθο-αρχι-Κηπουρέ μας!

παίρνω την ανεμώνη μου (Τοξότης, σου υπενθυμίζω!) και πάω να σκεφτώ στιχάκι (έστω και όχι δικό μου), θα επανέλθω !

Καλημέρες στους συν-κηπουρούς! ;)

Υ/γ. Νανά, η διάταξη της σελίδας εμένα μου εμφανίζεται αλλοπρόσαλλα, π.χ. τα γράμματα μπαίνουν μέσα στις εικόνες και είναι δυσανάγνωστα

Ignis said...

ε, τώρα γιατί μου το κάνεις αυτό καλέ;; θα αλλάξω ζώδιο πάει και τελείωσε. Διότι εγώ με τις φρέζιες έχω το κάτι τις μου... δεκάδες χρώματα ανθοφορούν κάθε έτος στις καλλιέργειές μου (βολβοί γίνονται ακόμα κι από τους σπόρους των ανθών τους όταν μαραθούν)
Πάει και τελείωσε, αν ανήκουν οι φρέζιες στα ψαράκια, πάω να γίνω και εγώ ψαράκι!
Πεσκανδρίτσα μάλιστα που είναι γεμάτη δοντάκια κοφτερά.

Θα επανέλθω αργότερα μέσα στην μέρα, με άνθη ΦΥΣΙΚΑ
Τώρα αν το κάνω, το κοκκινιστό θα μεταβληθεί σε ...καρβουνιστό και κρίμα στον πελτέ.
Άσε που θα μου πουν ότι αντί να ρίξω το κόκκινο κρασί για να σβήσω το τρυφερό το μοσχαράκι, το ήπια ΟΛΟ και έτσι την πάθαμε.

Φιλία με ανθοφορία
και φιλιά με ευφορία


ΥΓ
αυτό το "ο καθένας μας κουβαλάει κι ένα κομμάτι ουρανό"... πόσο μου άρεσε…


ΥΓ (2) εγώ τα γράμματα τα βλέπω μια χαρά
Το φαΐ μου δεν βλέπω, οπότε θα επανέλθω
(για να δω καλύτερα!)

meril said...

Μια μικρή κυρία
τη λέγαν Μανολία
κρατούσε μια ανεμώνα
τον περσινό χειμώνα

Αγάπησε ένα αγόρι
σπαθάτο χελιδόνι
του δωσε την καρδιά της
τα άνθη τα δικά της

Το αγόρι ζαλισμένο
στάθηκε ξεχασμένο
και πήρε για πανσέδες
όλους τους μενεξέδες

να πλέξει ένα γιορντάνι
στου φεγγαριού τη χάση
να το φορά η καλή του
σαν θα γενεί δική του

Υ.Γ. Άλλο ζητήθηκε άλλο έγραψα...
μα είμαι γω τώρα για τέτοια; (ναι ναι γκρινιάζω!)

voul-voul said...

Την καλησπέρα μου σε όλη την πολύχρωμη ομήγυρη των υπέροχων Κηπουρών!

Νανά μου, μας χαρίζεις συνέχεια τα χρώματα και τα αρώματα της ψυχής σου, με τη μορφή των ανυπέρβλητων ανθέων!

Κι εγώ, νιώθω πάντα τόσο φτωχή να σου ανταποδώσω την ευαισθησία και την αγάπη σου...

Είμαι Δίδυμος, δεν γνωρίζω την αλστρομέρια, και αγαπώ πολύ κι εγώ τις φρέζιες, αλλά και τις τουλίπες! ;)

Μικρό στιχάκι κι από μένα:

ένα όμορφο λουλούδι κάθεται στο λιβάδι
το βλέπω απ' το μπαλκόνι μου
ώσπου ναρθεί το βράδυ

Το ποίημά σου, Meril, είναι πραγματικά υπέροχο!

Νανά μου, κι εγώ, δεν βλέπω καλά "τακτοποιημένα" τα στοιχεία της ανάρτησής σου

Ένα ευωδιαστό ξημέρωμα σε όλους τους εκλεκτούς φίλους και περαστικούς :)

onlysand said...

IGNIS :)

Δεν ξέρω αν είναι ‘ιδίωμα’ του γυναικείου πληθυσμού – άρρεν τι, μου το επεσήμανε προσφάτως - αλλά το κάτι τις μου με τις φρέζιες* το έχω κι εγώ – μέχρις ευδαιμονίας!... Καλά λες: ν’ αλλάξουμε ζώδιο – απλούστατα! ;) Άσε που το ‘ψαράκι’ μάς ταιριάζει από πάσης απόψεως! χαχα
*Ααα... τρομερά πολύτιμη η πληροφορία περί σπόρων !!! Πώς, πού, πότε! ΓΙΑ πες...;
Επίσης: «το τρυφερό το μοσχαράκι» τι ‘μέρος’ του ζώου (και όχι του λόγου) είναι;;;
Ναι! Κι εμένα μ’ άρεσε το ‘κομμάτι ουρανού’ που κουβαλάμε – κι ας μην έχω μάτια γαλανά ;)

Λυπάμαι πολύ, Μεγάλη Διδάκτωρ Χου-Του-Μου-Λου, που δεν βλέπεις το ‘άρτζι-μπούρτζι’ που επικρατεί στον ‘κήπο’ – και ειδικά σ’ αυτό εδώ το ποστ!... ;Ρ
Να πω ότι σκανδαλωδώς μεροληπτείς; ή πως ‘έφαγα’ 3 ώρες να το παλεύω και να μη λέει να ΥΠΑΚΟΥΣΕΙ, το αδιόρθωτο!

Χρυσέ μου Χείμαρρε και Ασημένιε Καταρράκτη, υποκλίνομαι και ...επιφυλάσσομαι (γενικώς)!... ;)

onlysand said...

ERASER & VOUL-VOUL :)

Ωραία, λοιπόν, σας ΘΥΜΑΜΑΙ, Τοξότη και Διδυμάκια! ;)

Και, δεν χρειάζεται να ...κουβαλάτε στιχάκια για να σας καλωσορίζουμε στον ‘κήπο’ – ό,τι προαιρείται ο καθένας, και, προπαντός, όχι με το ζόρι!... :)

Ευχαριστώ που εσείς τουλάχιστον το ‘βλέπετε’ το ...μπάχαλο! Δεν φαντάζεστε τι τράβηξα – και τραβάω! Γιατί ακόμα το πολεμάω! Σκέφτηκα να τα συγκεντρώσω όλα σ’ ένα σλάιντ – ή ν’ αλλάξω template...
Να δούμε πότε!!! Λες και μικραίνει ο Χρόνος - ή είναι απαιτητικό το Καλοκαίρι... ;(

Να περνάτε ΟΜΟΡΦΑΑΑ !!! ;)))

onlysand said...

MERILou :)))

Ωωωωωωωωωωωωω !!!

Δανείζομαι ‘ατάκα’ της Ίγκνις από άλλα σχόλια:

« Θα είμαι λιγόλογη: Γκντουπ! (λιποθύμησα) »

Ξελιποθυμώντας, προλαβαίνω να ενθουσιαστώ! :
Αχ, τι δροσερή ομορφιά, τι πολύχρωμη ευ-φορία, τι γλυκιά ιστορία...
Το είδα χθες αργά το βράδυ, και αυθορμήτως μου ήρθε το σενάριο!
Βρήκα φωτο της κυρίας Μανολίας (χαχα), έφτιαξα και το σκηνικό (στο μυαλό μου, τουλάχιστον), ...μόνο περίμενε/περιμένετε, και θα δεις/δείτεεε!!!

Απόψε ανεβάζω ένα κείμενο για τη μουσική στην ‘άμμο 3’ – και ελπίζω το Σ/Κ να προλάβω να πραγματοποιήσω το "μεγάλο πρότζεκτ"!...

Γκρι-νιά-ρα! Γκρι-νιά-ρα! Γκρι-νιά-ρα! (διαδήλωση έξω απ’ το σπίτι σου ;)))

meril said...

Ε, μωρέ το καημένο (εγώ)
ένα μικρό καρκινάκι είμαι...
όσο να πεις μια γκρίνια ένα κατιτίς στο παραπονιάρικο να μην το χω;

Καλέ τι ετοιμάζεις πάλι;
(είμαι και περίεργη)

onlysand said...

A, με την ευκαιρία, καρκινάκι μου...
θα μας χαρίσεις (όχι το ονοματάκι σου) την ημερομηνία ανάμεσα ...μεθαύριο και 22 Ιουλίου;!...

ε, να μην είμαι κι εγώ λίιιγο περίεργη;... ;Ρ

meril said...

10 Ιουλίου (να χαρώ προκαταβολικά για το δώρο μου; Αν και η φιλία σου δεν είναι ήδη μεγάλο και ανεκτίμητο;)

Ignis said...

χμμμμ... πού να μου ταιριάσει εμένα το ψάρι, μιλάει; Δεν μιλάει...
Άσε που προτιμώ ΕΝΤΕΛΩΣ τον εχθρό του, τις γατούλες (έχουν ΚΑΙ δόντια κι αυτές.... εκτός από τις πεσκανδρίτσες)
(και νύχια..μμμμμμ!!!!)
Ορίστε, λύγισα και θυμήθηκα μετά από τόοοοοσο καιρό πώς είναι να έχεις αβαταρ. Αυτός ο ψιψίνος είναι πολύ της αρεσκείας μου, είναι και μαυρούλης ο άτιμος, με ξετρέλανε μόλις τον είδα και τον καπάρωσα (στα τρελά νιάτα μου ξεγεννούσα τις γατούλες μου, έκοβα ομφάλιους λώρους και τους έπλενα τα νεογέννητα γιατί τις λυπόμουν που το ένστικτο τις υποχρεώνει να κάνουν αυτήν την βρωμοδουλειά..και το τι εννοώ γνωρίζετε..)

Λοιπόν εγώ τέτοια πετυχημένα ποιηματάκια δεν μπορώ να σκαρφιστώ (θα'ρθω κι εγώ στην διαδήλωση, θα βαστάω και πλακάτ), φέρνω εικονίτσες μονάχα, και τα για τις φρέζιες που ρώτησες: δεν τις κόβουμε, αφήνουμε τον μίσχο να ξεραθεί. Εκεί, στην βάση που ήταν το κάθε άνθος, θα φουσκώσει σιγά σιγά σαν καρπός όσο τα σποράκια μέσα θα κοκκινίζουν και θα γίνονται ζουμερά σαν μικροσκοπικά σπόρια από ρόδι. Όταν το περίβλημα θα ξεραθεί κάπως και θα είναι βαθιά κόκκινα μπορντώ (φαίνονται λίγο από το εμπρός μέρος, είναι κατά τι ανοικτά τα "σέπαλα" του περιβλήματος), τα παίρνουμε τα ανοίγουμε και φυτεύουμε τα σποράκια.
Αντίθετα με το τι συνηθίζεται, εγώ αφήνω τους βολβούς στο χώμα, δεν τους μαζεύω , αφήνω την φύση να κάνει την δουλειά της χωρίς επεμβάσεις. Δεν έχω πρόβλημα, πολλαπλασιάζονται μια χαρά. Κι όταν βάλεις 2 χρώματα μαζί, μετά πέρασμα ετών κάνεις άλλες ποικιλίες, σύμμεικτα χρώματα, πανέμορφα. Αν είσαι τυχερός και έχουν και μυρουδιά.... ΤΟ όνειρο!
Οι βολβοί από σπόρο δεν ανθίζουν φυσικά την επόμενη χρονιά, μικρά βλασταράκια βγάζουν, αλλά με τον καιρό δυναμώνουν και γίνονται και αυτοί ικανοί να παράγουν άνθος κάποτε.

Να φύγουμε από τα υπέροχα άνθη και να πάμε στα μοσχάρια τα σιτευτά κι έστω και τρυφερά;; μπλιαααααχ..
Αλλά θα σου λύσω την απορία (χωρίς να σου την λύσω, χαχα) Συνήθως τα παίρνω κομματιασμένα σε συσκευασίες από συγκεκριμένο super market. Όλα μου κάνουν (κιλότο, νουά κλπ.) αρκεί να με εμπνέει (!) η όψη και το χρώμα και να μην έχουν πολλούς τένοντες. Κι αν εξαιρέσεις το ποντίκι (άκου όνομα!) που το αφήνω για βραστό, τα άλλα όλα τα σιγοψήνω στην κατσαρόλα... μέχρι να τεμαχίζονται με μια καρδιά μαρουλιού (που λέει κι ο ...τόννος!) είτε με κρασί, κανέλλα και πάστα ντομάτας, είτε με λεμόνι και ρίγανη (κρεμμύδι και στα δυο), είτε με κρέμα γάλακτος, λίγο μαϊντανό και μπόλικα μανιτάρια, είτε με ...απόψε αυτοσχεδιάζουμε ό,τιέχειτοψυγείοβάζω (μπουχαχα)
Φλυάρησα; (άντε καλέ)
Για να σας αποζημιώσω, ακόμα λίγα άνθη, οι φρέζιες που αγαπήσαμε στο χρώμα του φωτός.

Φιλιάαααααααααααααααααααααααααααααααααα
από το θεόμουρλο

ΥΓ. δεν είναι απαραίτητο να έχει κανείς γαλανά μάτια. Άλλωστε ας μην ξεχνάμε ότι το καλύτερο του ουρανού, είναι ο ήλιος του. Το χρυσό του. Χωρίς αυτόν, ουδέν.
(χωρίς αυτόν, ακόμα και το γαλάζιο χάνει το φέγγος του)

ΥΓ (2) ε, όχι!
ΔΕΝ μεροληπτώ και ΔΕΝ το βλέπω
Να φταίει ο ΙΕ; (αχαχα, προκατειλημμένη υπέρ του!)

ΥΓ (3) τρέμετε, θα επανέλθω
Και δεν είναι υπόσχεση, είναι απειλή!

onlysand said...

MERILou! :)

τι μου λες τώρα τέτοια και κοκκινίζωωω...

δική μου είναι η χαρά!
κι αν για κάτι έχεις να χαίρεσαι στο διαδίκτυο, είναι ότι συναντάς (έστω, λίγους) ωραίους ανθρώπους με μυαλό και ευαισθησία :)

και βέβαια να χαρείς ...προκαταβολικά! ;)

Χωριστά σκοπεύω ν' ανεβάσω την "κυρία Μανολία", και μετά, το 'σενάριο' που μου ενέπνευσε - άντε, στα είπα όλα, τι θα'χεις να περιμένεις τώρα για έκπληξη;!... ;Ρ

onlysand said...

IGNIS ;)

Ω, Θεέ μου, τι άρωμα που σου παίρνει την ανάσα – το ακριβώς διπλανό συναίσθημα της ανάτασης από την Πεπλοφόρο Κόρη: η ευφορία ψυχής και αισθήσεων...

Οι δικές μου (φρέζιες) έχουν μυρωδιά - μεθυστική! - αλλά ξεραίνονται απ' τον Απρίληηη...
Και, για φέτος τουλάχιστον, δεν έχω κρατήσει ούτε ένα σποράκιιι...

Καλά, εεε;! δεν ξέρω αν το παρατήρησες - ΠΑΛΙ σύμπτωση: την ΙΔΙΑ στιγμή που έγραφες εδώ, εγώ άφηνα τα ‘φτωχά’ μου στο Κέλτικο Φουαγιέ σου για τη 'συνταγή' σου - χάρμα! ;)
Και μετά, πήγα για το δικό μου μαγείρεμα (σνίτσελ, αλλά όχι τηγανιτό!;)

Υ/γ. Ναι, Χρυσή: έχεις δίκιο για τον ζωοδότη :)

υ/γ. (2) Μα, τι μου λέτε, κ. Καθηγήτριααα!... Εγώ κοντεύω ν’ αλλιθωρήσω βλέποντας το μπάχαλο της ανάρτησης – αναγκάζομαι να ανεβάζω τεράστιες φωτο για να μην αφήνουν χώρο στα κείμενα να στριμώχνονται δίπλα τους – ετοιμάζομαι να τα ‘φυλακίσω’ σε σλάιντ. Να μάθουν να τσαλαπατάνε ξένα ...ποιήματα!...
Ώστε ΙΕ, ε;! Να το πεις στον Ριτέρν, που τον λέει ...μάρμαρο! χαχαχα

υ/γ. (3) Αμήν και πότε! Όχι, θα ...σκιαχτούμε από απειλές; Τι μας πέρασες;! χα!... ;Ρ

Anonymous said...

Χρώματα κι αρώματα και της ψυχής σου τα κοσμήματα
φτιάχνουν φωλιές για τα πουλιά των ονείρων μας
κάτω απ’ τη στέγη των θησαυρών σου

Νανά, σ’ ευχαριστώ πάρα πολύ!

Σε όλους σας, δροσερές καλημέρες :)

Tina

meril said...

Καλημέρα Νανά
καλημέρα σ' όλους

Με κάνεις και γελώ ... μπήκες στη διαδικασία να κάνεις τη μικρή μου Μανολία ιστορία....
σε φαντάζομαι να την πλέκεις....
τι τυχερή που είναι και κρίμα που δε θα το μάθει....

Να μου είσαι καλά
και
ευχαριστώ

onlysand said...

@ ΤΙΝΑ

σ' ευχαριστώ, ευγενική μου :)

αχ, παραείναι δροσερές οι 'καλημέρες' αυτού του Ιούνη, δεν βρίσκεις;...!... ;)


@ MERILou ;)

χαχα Δεν ...έπλεξα και πολύ...
Σχεδόν μόνη της μού ήρθε η ιστορία της...
Ναι, κρίμα που δεν θα το μάθει ;)

κι εσύ να ΜΟΥ είσαι καλά, τρυφερή :)

Ignis said...

Δεν αντέχω, θα σκάσω …..θέλετε να σκάσω ;;;;
ε, όχι δεν θέλετε, δεν είστε κακοί άνθρωποι να θέλετε να σκάσει το σκασμένο, άρα θα το καταθέσω εδώ:
Εύρημα εκείνο το για -σε-me

[και τι να πω για την ονειρική φράση της χάρης (και της χάριτος της γραφής σου, Νανά) του ξαναγράφω θάλασσα/ και γίνεται ταξίδι]


Θέλω μόνον να καταθέσω αυτό
Ας γίνεται το ευτύχημα μονάχα, ας γίνεται και μέχρι τελευταίας πνοής αυτό το
για –σε-me
Να μην μετατραπεί μια μέρα από μια απεγνωσμένη ανάγκη αυτοσυντήρησης, σε ένα
για –σε- ΜΗ
Ας μην εκπέσει η δοτικότητα, η ακαταπόνητη ροπή αφοσίωσης. Ας έχει έρεισμα πάντα.

onlysand said...

IGNIS! ;)

To "για–σε-ΜΗ" με έθελξε κατ' αρχή... Μετά, είπα να ...πρωτοτυπήσω χαχα

Και, ως συνήθως, το σχόλιό σου περιεκτικότερο/ουσιαστικότερο του 'ποιήματος', ...σκασμένο μου! ;)))

"Ας μην εκπέσει η δοτικότητα", Χρυσή! (ΜΑΖΙ με το "έρεισμα", φυσικά...)

προσυπογράφω :)

Υ/γ. Χτύπησα την πόρτα στο λεπταίσθητο "Φουαγιέ" σου, φιλενάδα - δεν μου άνοιξε...
Έγραψα καλά καλά το ...φληνάφημα, και το 'χασε! Θα επανέλθω.

Φιλιά και χαιρετίσματα στους φίλτατους συν-κηπουρούς - όμορφη Κυριακή να έχετε όλοι! :)

Ignis said...

Για το Υ/γ πρώτα:
Αμ, τώρα με ειδοποίησε, και το διευθέτησα το θέμα μόλις, μα δεν κατανοώ... αυτό κάνει ντριιιιιιν όποτε θέλει;
Ας είναι.

Για τα γιασεμιά τις μανόλιες και τα ωραία σας, τι να πω, λουλουδάκια μόνον
(δεν είναι όνειρο οι ροζ καμέλιες;;; εχω ξετρελαθεί με τον συνδυασμό των τόσο ζωντανών χρωμάτων, σκέπτομαι τι θα την κάνω, δυστυχώς είναι μικρή η εικόνα, χαμηλής ανάλυσης…)

για-σε- μιά εικόνα

ΥΓ. γκρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρρ
Κυριακή, χαρά θεού, εγώ ΜΕΣΑ, μπάνιο κανένα, άντε μην μου γυαλίσει το μάτι μου
(κι είμαι και άγριο πλέον)
(βλέπε αβαταρ. Προς το παρόν. Στο τέλος θα βάλω κανένα τίγρη να έχω να πορεύομαι. Μετά. Άμα χειροτερέψει η κατάστασή μου)
(θα χειροτερέψει. Τροχίζω τα δόντια μου, ακονίζω τα νύχια μου)

onlysand said...

IGNIS !

πραγματικά, οι καμέλιες είναι απίστευτες - τρέλα!
Μα τέτοιο θαύμα
- μόνο που μου θυμίζουν τη δική μου κατακόκκινη που 'κάηκε' πέρσι, τι πόνος!... -
σαν αθώα ομορφιά που δεν ζητάει καμία ανταπόδοση :)

Όπως πάντα, πανδαισία αρωμάτων και αισθημάτων! Διαλέγω την Αγάπη και την Ωραιότητα (από το Α ως το Ω)

"Χαρά Θεού", τρόπος του λέγειν - έχει μια συννεφιά ασήκωτη...
'ευτυχώς', γιατί κι εγώ ακόμα εδώ-λυωμένο παγωτό...

Βρήκες άβαταρ με ...τίγρη; Να το δω κι αυτό!... ;)

και, πάνω που σου ετοιμάζω (για ...μετά, μετά...!) ένα σλάιντ με ...γάτους και γατούλες... ;Ρ

eraser said...

Α, δεν παίζωωω!... Τίγρη είχες χαρίσει σε μένα, Νανά! Δύο δεν χωράνε στον ίδιο Κήπο ;)

Ignis! καλημέρεεεεεες ;)

Μη μου βάζετε απουσία, συν-Κηπουροί! Πηγαινοέρχομαι στις ξεμυαλίστρες θάλασσες, γι’ αυτό έχω… αραιώσει.
Όμως τα διαβάζω αναδρομικά, ΟΛΑ! ;)

Y/Γ. Και «λυωμένο παγωτό», είσαι υπέροχη Νανά! ‘Ανέβασε’ και το... ομώνυμο τραγούδι, όποτε ευκαιρήσεις... ;)

Ignis said...

Πώς δεν χωράνε δυο στον ίδιο κήπο, και στα τσίρκα πόσες χωράνε καλέ;;;;
Αλλά εντάξει, σιγά μην τα χαλάσουμε για μια τίγρη!
Eraser πάρ’την εσύ (αλήθεια, δεν θες κανένα λεονταράκι ; ) και θα πάρω εγώ την λεοπάρδαλη (εκτός αν την θέλει η Voul Voul που έχει και βουλίτσες)
(η λεοπάρδαλη καλέ)
(από κηπουροί θα γίνουμε θηρία, και η Νανά μας, θηριοδαμάστρια, ουάου!)
Λοιπόν, λέω να πάρω τον πάνθηρα για να επανέλθω στο παλιότερο άβατάρ μου. Μαύρος περικαλώ, μαύρος κι άραχλος
χεχεχεχ
(ο καγχασμός είναι link)
(άντε βρε, σας έστειλα και φωτογραφία μου, τι άλλο θέλετε;;;;)

Καλησπέεεεερες



ΥΓ.
Πω πω από την χλωρίδα πήγαμε στην πανίδα, βρε τι είμαστε εμείς, την κουρλάναμε την ανάρτηση

onlysand said...

@ ERASER ;)

χαχαχα εμ μας κάνεις ...απιστίες με τη θάλασσα, εμ θες και την αποκλειστικότητα του τίγρη!

όχι, ΔΕΝ σου συμπαρίσταμαι! ;Ρ

υπογραφή: η ...θηριοδαμάστρια

Υ/γ. έχεις δει τίγρη να τρώει ...λυωμένο παγωτό;! ;Ρ

onlysand said...

@ IGNIS ;)

ο πάνθηρ δεν παίζεται .-
κι ό,τι ήθελα να σε ρωτήσω πού χάθηκε αυτό το φοβερό και τρομερό ...ζωάκι ;)

χαχαχα η voul-voul με ...βουλίτσες! καλά, έχω πεθάνει στα γέλια :)))

άντε, βρε... ΧΑΛΑΛΙ σας ο ...ζωολογικός κήπος χαχαχα

προσέξτε μόνο μην ...τσαλαπατήσετε τα λουλούδιααα !!!...

Υ/γ. αν δεν έχει αντίρρηση η Βουλίτσα, από μένα ...ελεύθερες και οι λεοπάρδαλεις και οι τίγρεις

και τα γατάκια (ΑΝ επιζήσουν!... ;)

eraser said...

Ignis!... Νωχελικά ... ανιχνεύεις – ελλοχεύεις... ουά μου, τη μαμά μου!
Σούπερ, οκ. Υποχωρώ. Παίρνω τον τιγράκο μου και φεύγω – δεν μπορώ τα άγρια (όχι ζώα, πράγματα γενικώς xaxa)

Γιατί βρε Νανά; Δεν έχεις δει λιονταράκι να γλείφει... λυωμένο παγωτό;
Σε ζωολογικό κήπο, όχι σε τσίρκο!... ;Ρ

Κάτσε, γιατί είδα και το καινούριο... ποτιστήρι - πάω αμέσως να ποτίσω! ;)

Ignis said...

Δώστε βάση στα παρακάτω σας περικαλώ...
(τα ..λίνκια δηλαδή!)

Είμαστε καλά παιδιά με τα γατάκια
Δεν χρειάζεται να μας παρακαλέσουν για να είμαστε καλοί μαζί τους...
Δεν κάνουμε κακά πράγματα, τα αγαπάμε τα ψιψινάκια

Μα μην υποτιμάτε τις γάτες
Αμύνονται μια χαρά


Νιάου και καληνύυυυχτα σας
(θα ξανάρθω στο παραπάνω, εκείνο με το ποτιστήρι, θα γίνω το παιδί από το ανθοπωλείο)


ΥΓ. Eraser, άσε τον τιγράκο κάτω, ΔΕΝ κινδυνεύεις από μένα, κάτσε εδώ να ποτίζεις και να κάνεις λακκουβίτσες άμα λάχει, να τις έχουμε έτοιμες για να φυτέψουμε. Παραμονεύω ΜΟΝΟΝ όσους δεν μου γεμίζουν το μάτι, όσους αισθάνομαι ότι μόλις γυρίσω θα την φάω την μαχαιριά την πισώπλατη. Ε, σε αυτούς δεν τους κάνω την χάρη, δεν γυρίζω. Καθαρίζω!
(χε χεχεχε)

eraser said...

Όχι, ρε Ignis! Δεν εννοούσα εσένα, είσαι σπουδαίο κορίτσι, αστειευόμουνα ;)
Κάτι ξέρει η Νανά που σε λέει Χρυσή
Επιπλέον, κι ένα σκέτο... ανθοπωλείο ! ;)

Και, να ξέρεις, ποτέ δεν κρατάω μαχαίρι! Πόσο μάλλον "πισώπλατο" για γυναίκες!...

Καλημέρες ;)

onlysand said...

could you, please, STOP POSTING here about your 'topics'!!!

it's USELESS for us!!!