Saturday, July 18, 2009

73 ~ Υπάρχει ένας άλλος ουρανός

από Voul-Voul
Υπάρχει ένας άλλος ουρανός
πάντα γαλήνιος και δίκαιος
και υπάρχει μια άλλη λιακάδα
κι ας είναι σκοτάδι εκεί˙
μη σκέφτεσαι τα μαραμένα δάση, Ώστιν
μη σκέφτεσαι τα σιωπηλά λιβάδια˙
εδώ είναι ένα μικρό δάσος
τα φύλλα του είναι πάντα πράσινα
εδώ είναι ένας ολοφώτεινος κήπος
που δεν γνωρίζει ποτέ παγετό˙
ανάμεσα στα ζωηρά λουλούδια του
ακούω τον βόμβο των μελισσών!
Έλα στον κήπο μου, αδελφέ μου, έλα!

Έμιλυ Ντίκινσον (1830 - 1886)

9 comments:

markos A said...

Την καλημέρα μου

Είναι μια έξοχη ποιήτρια η Έμιλυ Ντίκινσον, και θαυμάσια όπως πάντα η παρουσίαση.

Επίσης, δεν ξέρω αν το είδες Νανά, ο Ριτέρν σου έχει αφιερώσει ένα καταπληκτικό ποίημα!
Ανάμεσα στα ουράνια και στα "σκοτεινά", είσαι εσύ! Ειλικρινά, θέλω να του στείλω τα συγχαρητήρια και τον θαυμασμό μου!

Καλό και δροσερό Σ/Κ εύχομαι σε όλους τους συνταξιδιώτες συν-Κηπουρούς :)

onlysand said...

Ναι, το είδα Μάρκο μου - χθες μόλις το ανήρτησε ο Return - είναι πράγματι ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ (όπως όλα τα ποιήματά του, εξάλλου)

μόλις γύρισα απ' τη 'λαϊκή' (2-3 κιλά πιο αδύνατη, απ' τον ιδρώτα)

Τώρα θα βάλω το λινκ του σε όλα τα μπλογκ μου - ενθουσιάστηκα! ;)

Καλό Σ/Κ και σε σένα - για ...δροσερό, δύσκολο το βρίσκω...

Χαιρετώ και τους τυχερούς στις παραλίες! :)

meril said...

Πραγματικά πολύ ωραία λουλούδια ανθίζουν σ' αυτόν τον κήπο και αμφιβάλλω αν βρίσκαν τόσο γλυκό κι απάνεμο τόπο για να φανερωθούν αν η Κυρία του δεν είχε
το απαλό το άγγιγμα
της εμορφιάς τη χάρη

Voul-Voul ευχαριστίες κι από μένα για το δώρο σου

Εξαίρετο το ποίημα του Ρητέρν -φυσικά όπως όλα του- μα αυτό έχει μια αύρα ιδιαίτερη που σε τυλίγει. Σαν και σένα.
Νομίζω σου αφιέρωσε το κατάλληλο κομμάτι

voul-voul said...

Λίγο πριν πάω να βουτήξω! ;)

Νανά μου, συγνώμη που επανέρχομαι, αλλά θέλω να σε ευχαριστήσω με όλη μου την καρδιά για τη φωτο αγκαλιά τριαντάφυλλα με τα οποία στόλισες το ποίημα που σου έστειλα.

Θυμόμουν πως αγαπάς την Έμιλυ Ντίκινσον, και βρήκα πως αυτό το ποίημά της αντιπροσωπεύει χαρακτηριστικά τον πανέμορφο "Κήπο" μας! :)

Πολύ συγκινητικό, και σοφό το ποίημα που σου αφιερώνει ο Ριτέρν !

Δεν ξέρω αν συμβαίνει και στους άλλους φίλους. Νανά, με τα λινκ υπάρχει ένα προβληματάκι: μας λέει ότι δεν υπάρχει η σελίδα, αλλά εκεί πρέπει να κάνουμε κλικ στο όνομα Return. Κατά τύχη, το πάτησα...

Σήμερα η ζέστη είναι πραγματικά ανυπόφορη!... Καλύτερη εβδομάδα ας έχουμε από αύριο! :)

voul-voul said...

Και πάλι συγνώμη για την κατάχρηση του χώρου σου Νανά

Και στην Μέριλ να στείλω την καλημέρα μου!
Τίποτα ιδιαίτερο δεν έκανα από το να αντιγράψω την Ντίκινσον :)
Εγώ δεν γράφω τόσο αισθαντικά ποιήματα όπως το δικό σου για την "κυρία Μανολία"!

Δροσερά φιλιά!

onlysand said...

MERILou! :)

Κι αν είν’ τα λόγια θάλασσα,
οι λέξεις σου ανάσες
άνεμο έχεις οδηγό,
κι αυτός όλο με σπρώχνει

να πετάω :)

(Κοκκινίζω και ΔΕΝ είναι απ' τη ζέστη!...;)

αγαπημένη και γενναιόδωρη! :)

onlysand said...

VOUL-VOUL,

που τώρα θα δροσίζεσαι στα γαλανά νερά!... αχ

το πρόβλημα διορθώθηκε χάρη στην άμεση επέμβαση τού ΚΑΙ από μηχανής θεού, My Return-Διονύση!

μόλις μου έγραψε ότι οφείλεται στην προσθήκη μιας πλαγιοκαθέτου = / Αν είναι δυνατόν! ποτέ δεν θα το έβρισκα... \

για τα υπόλοιπα, εγώ σ' ευχαριστώ - τα έχουμε ξαναπεί: δεν κάνω κάτι που δεν δίνει χαρά σε όλους (έστω: στους περισσότερους) ή/και ΔΕΝ μ' ευχαριστεί!... ;)
Κι όταν αυτό βρίσκει ανταπόκριση, είμαι διπλά χαρούμενη :)))

Δροσιές, να πω; Να πω.

αλλά, ας πάω για το ...9ο ντους τής ημέρας... ;Ρ

the_return said...

Ευχαριστώ τους φίλους για τα καλά λόγια επί της "Οφηλίας". Βέβαια, δεν είναι εκεί το θέμα εν προκειμένω, αλλά στην οικοδέσποινα που καταφέρνει και μας θαμπώνει επί τρία-τόσα χρόνια μια με τα θαυμάσια ποιήματά της και μια με τις ιστολογικές ευρεσιτεχνίες της και εν γένει την ανεξάντλητη όρεξή της για δημιουργία.
Γιατί αυτό είναι η Νανά, γνήσια "στόφα" δημιουργού και πολύ αυθεντική σε όλα της, σε ό,τι κάνει, μια παρουσία που λαμπρύνει το χώρο της ποίησης και των ελληνικών γραμμάτων.

Επί της Emily Dickinson θα ήθελα να πω ότι πρόκειται ασφαλώς για μια σπουδαία ποιήτρια, συμπαντική φωνή, κάποτε λεπτεπίλεπτη και θλιμμένη, κάποτε ενθουσιώδης και ορμητική, με οξεία αντίληψη της φύσης σε κάθε περίπτωση. Έβαλε σαφώς νέα standards -εν αγνοία της- στην μοντέρνα ποίηση.

Πολύ ωραία και τα τελευταία σου ποιήματα Νανά μου, να με συγχωρείς αν λόγω ζέστης δεν μπορώ να επεκταθώ τώρα όπως θα ήθελα.

onlysand said...

My RETURN ...

Η αλήθεια είναι πως μόλις είδα το 'σήμα' σου στο ειδοποιητικό μέιλ, είχα την κρυφή ελπίδα ότι θα έγραφες για την Ντίκινσον (επειδή 'μιλούσαμε' χθες και για την ίδια και για άλλες, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΑ μεγάλες ποιήτριες)

Ε, μα, τώρααα! Δεν είσαι υπερβολικός (ως προς εμένα);!...
στο έχω πει και κατ' ιδίαν: θ' αρχίσω κάποτε να αμφιβάλλω για τα κριτήριά σου...

Έχω τουλάχιστον την ευκαιρία να σε ευχαριστήσω και 'δημοσία' για την "Οφηλία" - μια διαγνωστική καταβύθιση στους αόρατους λειμώνες, με τη μοναδική σου δεινότητα όπως πάντα, να απογειώνεις ως κι ένα ταπεινό βότσαλο ανάγοντάς το σε έμβλημα ευαισθησίας και επάλληλων κυματισμών νουνεχούς αγάπης και δημιουργικής ευφορίας

Να ΕΙΣΑΙ καλά