Saturday, August 8, 2009

71 ~ Χρώμα που ανοίγει

στον Άλεξ Χρόνια Πολλά! :)

Λόγια μπερδεύονται ήχοι ανυπόμονοι
και λαχανιάσματα κρυφτού κυνηγητού
πονούσαν τότε οι γρατσουνιές αλλά
χωρίς τη γνώση – γι’ αυτό και
εκ των υστέρων ονομάζονται ευτυχία.

Στο παρελθόν έχεις αγαπήσει
γι' αυτό σκιάζεσαι το μέλλον.
Βρωμάει συντήρηση θα πεις
το ξέρω, μα τι περιμένεις;
Χύθηκε η φορμόλη
πλημμύρισε η πόλη τέρατα
σε όλα τα χαμαιτυπεία
με δύναμη τσακίζουν
ευέλπιδες
και όσους δεν ζητωκραυγάζουν.

Tώρα που γειτονιά μας είναι η βαρβαρότητα
- χωρίς να σπάσει κλειδαριά
σαν κλέφτης -
σου στέλνω μαντηλάκι άρωμα
με την ανάσα που σου λείπει
αστέρια θάλασσες να πέφτουν
μες στον ύπνο σου
- μίλια μακριά από την ξεραμένη λύπη -
κι εσύ να κολυμπάς προσηλωμένα
στον ουρανό του ονείρου σου αντάρτης.

Πιάνω και δένω τον αχό
στης λησμονιάς το άτι
και στο κλωνί του φεγγαριού
χάντρα κωνσταντινάτη
στο γύρισμα των εποχών
να μη σε πιάνει μάτι.