Monday, October 5, 2009

67 ~ Είσαι ευτυχισμένος;!

Κατέφθασε από Γαλλία και Γερμανία - επί το ...ελληνικότερον, σας το χαρίζω! :)

Κάτι ξέρει η Sidonie-Gabrielle Colette (28 Ιανουαρίου 1873 – 3 Αυγούστου 1954) :
Ένας τρόπος να γίνεις σοφός, είναι να είσαι ευτυχισμένος ;)

15 comments:

eraser said...

Ναι Νανά, είμαι ευτυχισμένος και θα συνεχίσω "ό,τι κάνω τώρα"! χαχα

Φίλοι συν-κηπουροί, ανασκουμπωνόμαστε για δουλειά!
Βλέποντας και κάνοντας δηλ.

Καλή εβδομάδα εννοείται!

Και καλημέρα πέρα ως πέρα !!! ;)

onlysand said...

Γειά σου, ERASER

αμετανόητα αισιόδοξο παιδί ;)

Μακάρι να είναι μια καινούργια αρχή, και όχι μια ...παλιά διάψευση...
(κρατάμε ...μικρό καλάθι - εννοείται!)

Καλή εβδομάδα σε όλους! :)

fyllo said...

Καλό μήνα, Νανά και φίλοι συνταξιδιώτες :)

Ο γλυκός καιρός του φθινοπώρου και η... αλλαγή "αέρα" στην αγαπημένη μας Ελλάδα, να δίνει σε όλους σας χαρούμενη διάθεση!

Νανά, για τα υπέροχα και τόσα διαφορετικά δώρα που μας χαρίζεις στην "Άμμο" και στον "Κήπο", να είσαι πάντα καλά! :)

onlysand said...

Και τις δικές μου ευχές, Fyllαράκι :)

και τις ευχαριστίες μου!

Να είστε όλοι καλά

voul-voul said...

Όμορφο μελαγχολικό το ποίημα...
κι ένα υπέροχο τραγούδι!

Μας λείπει όμως Νανά, η παρουσία σου στα σχόλια, και οι ωραίες "συνομιλίες" σου με τους εκλεκτούς συνταξιδιώτες...

Σας χαιρετώ όλους με αγάπη και νοσταλγία, καλό βράδυ

the_return said...

Είπα να περάσω για να πω μια καλησπέρα, αλλά επί τη ευκαιρία, ας απαντήσω στο ερώτημα του ποστ.

Αυτό που είναι αρκετό για τους περισσότερους ανθρώπους ώστε να είναι "ευτυχισμένοι" ("ευτυχία" εν όψει του αναπόφευκτου θανάτου δεν νοείται, η ευτυχία είναι όρος της ατέρμονης διαρκείας και όχι μιας "ρύθμισης" στο περιορισμένο -- απλά μια κάποια καλόβολη και αναπαυτική αναβολή, αυτό ίσως ναι) είναι το να έχουν όλους τους πεσσούς επί της "σκακιέρας" του ονείρου τους πλήρεις και τεταγμένους προς δράσιν.

Αυτό δεν είναι τόσο δύσκολο να επιτευχθεί.

Ωστόσο, όταν αρχίζει η παρτίδα, και μετά από την πάροδο λίγης ώρας, οι άνθρωποι ανακαλύπτουν έντρομα έκπληκτοι πως σκακιέρα δεν υπάρχει... Κινούσαν τους πεσσούς πάνω στο ωμό τραπέζι, οι οποίοι και φαντάζουν χωλοί χωρίς αυτήν την "σκακιέρα".

Χωρίς ρεαλιστικό υπόβαθρο δηλαδή στα όνειρά τους.

Καλησπέρα Νανά μου, εννοείται ότι σε "παρακολουθώ" αδιαλλείπτως! :)

onlysand said...

Καλώσ' τον, τον ΚΑΙ σκακιστή Ποιητή :)

Μα, η ευτυχία, my RETURN,
δεν είναι παρά η αντανάκλαση της συμπεριφοράς μας...
Μόνο που ΛΙΓΟΙ τολμούν να αποχωριστούν τον ...καθρέφτη τους

Αμ εγώ;!... (ως προς την 'παρακολούθηση' ;)


@ Στη νοσταλγική Voulίτσα* και σε όλους τους συνταξιδιώτες, 'δροσερές' καλησπέρες-καλημέρες :)

*ΕΔΩ είμαι - ΟΛΟΥΣ σάς παρακολουθώ ;)

markos A said...

Καλημέρα Νανά και φίλοι της "Άμμου" και του "Κήπου"

κάποιος έχει πει ότι η ευτυχία δεν είναι κατάσταση αλλά διαρκής επιδίωξη (ή κάπως έτσι)
συγνώμη, δεν θυμάμαι τον "συγγραφέα"

κι εγώ σε "παρακολουθώ" Νανά, και απολαμβάνω με την ψυχή και το μυαλό μου όλα τα εξαίσια που εκθέτεις με ευαισθησία, φαντασία και χιούμορ
αλλά δεν θέλω να "σχολιάζω" σεβόμενος την έλλειψη χρόνου σου
(σου έχω στείλει και e-mail)

εύχομαι σε όλους τους φίλους Καλό και δημιουργικό Χειμώνα

eraser said...

Νανά, έχεις πραγματικά το χάρισμα να "μιλάς για τις μεγάλες αρχές" με μοναδικό τρόπο
ευχαριστώ και σένα και τον Ριτέρν για τα διαρκή κεντρίσματα του μυαλού και της φαντασίας μας

Να συμβάλω κι εγώ, ο... ευτυχισμένος; (αστειευόμουνα βέβαια):

"Οι ευτυχισμένοι θα πρέπει να ξέρουν πως όσο πιο γεμάτο είναι ένα ποτήρι, τόσο πιο εύκολα χύνεται." Μαρκ Τουέιν

Καλό Σ/Κ στους συν-κηπουρούς! προβλέπεται βροχή και... κοκούνινγκ! Αρκετό μποτιλιάρισμα φάγαμε το πρωί, μαζί με χαλάζι!...

Χαίρε(σ)τε και... ευδαιμονείτε! ;)

the_return said...

Να συμπληρώσω ακόμα πως μου αρέσει το ποίημα του Ρίλκε που έχεις ανεβάσει, αν και η προσωπική μου αδυναμία από τη γερμανόφωνη ποίηση (πέρα από Goethe, Schiller και Hölderlin) είναι ο Αυστριακός Georg Trakl του οποίου το ποίημα "Grodek" παραθέτω πρώτα στα γερμανικά και μετά σε μια απόδοση στα αγγλικά (αγνώστου μεταφραστή, δεν κατέστη δυνατόν να εντοπιστεί το όνομά του στο νετ).

Επίσης μπορείτε να κατεβάσετε από εδώ ένα δοκίμιο του Thomas Weilguny πάνω στο "Grodek" του Trakl (ζιππαρισμένο αρχείο .pdf). Στο δε παράρτημά του υπάρχουν διάφορες μεταφραστικές εκδοχές του ποιήματος.

GRODEK

Am Abend tönen die herbstlichen Wälder
Von tödlichen Waffen, die goldnen Ebenen
Und blauen Seen, darüber die Sonne
Düstrer hinrollt; umfängt die Nacht
Sterbende Krieger, die wilde Klage
Ihrer zerbrochenen Münder.
Doch stille sammelt im Weidengrund
Rotes Gewölk, darin ein zürnender Gott wohnt
Das vergoßne Blut sich, mondne Kühle;
Alle Straßen münden in schwarze Verwesung.
Unter goldnem Gezweig der Nacht und Sternen
Es schwankt der Schwester Schatten durch den schweigenden Hain,
Zu grüßen die Geister der Helden, die blutenden Häupter;
Und leise tönen im Rohr die dunklen Flöten des Herbstes.
O stolzere Trauer! ihr ehernen Altäre
Die heiße Flamme des Geistes nährt heute ein gewaltiger Schmerz,
Die ungeborenen Enkel.

GRODEK

At evening the autumn woodlands ring
With deadly weapons. Over the golden plains
And lakes of blue, the sun
More darkly rolls. The night surrounds
Warriors dying and the wild lament
Of their fragmented mouths.
Yet silently there gather in the willow combe
Red clouds inhabited by an angry god,
Shed blood, and the chill of the moon.
All roads lead to black decay.
Under golden branching of the night and stars
A sister's shadow sways through the still grove
To greet the heroes' spirits, the bloodied heads.
And softly in the reeds Autumn's dark flutes resound.
O prouder mourning! - You brazen altars,
The spirit's hot flame is fed now by a tremendous pain:
The grandsons, unborn.

onlysand said...

ευγενικοί μου MARKO & ERASER :)

Η τέρψη είναι προσωρινή, μόνιμα είναι η αγάπη και ο αγώνας – αφού τίποτα δεν είναι δεδομένο στην ‘ρευστότητα’ της ζωής που πάντα μας εκπλήσσει...
Εγώ πάλι θυμάμαι (όχι πάντα) τον Λα Ροσφουκώ: Ποτέ κανείς δεν είναι τόσο ευτυχισμένος ή τόσο δυστυχισμένος, όσο ΦΑΝΤΑΖΕΤΑΙ.

Έχει δε να κάνει (η ευτυχία) κυρίως με το ‘πάρε-δώσε’ – μην το ξεχνάμε – άρα, δεν μπορεί να είναι μια δεδομένη κατάσταση ή να ‘συνδυάζεται’ με την ‘παθητική’ ελπίδα.
Επίσης, η ευτυχία είναι υποκειμενική υπόθεση: κάτι που κάνει εσένα ευτυχισμένο, δεν έχει αξία για κάποιον άλλο.
Αλλά αυτά είναι λίγο πολύ ‘γνωστά’ – ας μην επεκταθούμε και στον Σταγειρίτη... Πράγματι, θα απαιτούσε ΠΟΛΥ ...χρόνο (που δεν διαθέτω).
Αυτό δεν σημαίνει ότι δεν απολαμβάνω τις πάντα εύχυμες ‘συζητήσεις’ σας :)

Nα είστε πάντα καλά!

onlysand said...

My RETURN :)

Δεν γνώριζα αυτό το ποίημα – εξαίσιο! Τι εικόνες ολοζώντανες, ανατριχιάζει η ψυχή – καταπληκτικό, το ‘ζήλεψα’! ;)

Επειδή, δε, μας χάρισες και την μελέτη του Weilguny, μπήκα στον πειρασμό να το μεταφράσω και στα ελληνικά (για όσους συνταξιδιώτες δεν γνωρίζουν τις δύο γλώσσες), και θα τα αναρτήσω ‘πρωτοσέλιδα’ με την πρώτη ευκαιρία!

Ο Ρίλκε δεν είναι ασήμαντος, αλλά Τρακλ (ΚΑΙ Τσέλαν*) έχουν μια επιπλέον ‘ατμόσφαιρα’, σκοτεινά σαγηνευτική – πολύ δυνατοί.
* Θα γνωρίζεις ίσως τη ρήση του (και σίγουρα θα σ’ αρέσει): TΙΠΟΤΑ πάνω στη γη ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ να ΕΜΠΟΔΙΣΕΙ έναν ποιητή να γράφει˙ ακόμα και το γεγονός ότι είναι εβραίος και η γλώσσα τών ποιημάτων του γερμανική.

Σ’ ευχαριστώ πολύ!
(να ξέρεις ότι επικοινωνούμε ‘υπογείως’ – με κάποια μυστήρια ρεύματα του ασυνείδητου, ούτε ξέρω πώς να τα περιγράψω, έχω όμως απτά παραδείγματα!)

διατελώ υπόχρεη :)

onlysand said...

Στο ταχ/μείο ήρθε κι αυτό (από την Ιρλανδία)
"Happiness doesn't depend on what we have, but it does depend on how we feel toward what we have. We can be happy with little and miserable with much."
William Dempster Hoard

"Η ευτυχία δεν εξαρτάται από το τι έχουμε, αλλά από το πώς νιώθουμε γι’ αυτά που έχουμε. Μπορούμε να είμαστε ευτυχείς με λίγα και δυστυχισμένοι με πολλά!"

Thanks for the kind words, Nick!
(why don’t you write your comment directly ...into the ‘garden’???)

Fare well :)

fyllo said...

Τι όμορφα που είναι όλα, Νανά!
όποια λύπη, όποια στενοχώρια και αδικία, δεν έχουν θέση εδώ και στην "Άμμο" μας, με υπέροχους συνταξιδιώτες όπως ο Ριτέρν και οι δύο "ευγενικοί"

Εμένα παιδιά, μου έχει κάνει εντύπωση αυτό που έχει πει ο Τάκιτος: Η ευτυχία πολλές φορές, κοστίζει περισσότερο απ’ όσο αξίζει. Με βάζει σε σκέψεις... κατά πόσο δηλαδή αξίζει να την επιδιώκουμε...

Σας ευχαριστώ όλους! Καλό Σ/Κ :)

onlysand said...

τι να σου πω κι εγώ, FYLLαράκι...
(παραπονιάρικοοο... ;)

μη νομίζεις ότι τα ξέρω όλα, πια, σ’ αυτή τη ζωή!... ;Ρ

πάντως, την ευτυχία δεν μπορείς να την αφήσεις ούτε στιγμή μόνη – σίγουρα θα το σκάσει, αν δεν την προσέχεις... ;)