Thursday, November 26, 2009

63 ~ Πρωινό

από Markos A

Είμαστε αυτό που κάνουμε επανειλημμένα. Αριστοτέλης

Ξέρεις πώς είναι να ξυπνάς
από ένα όνειρο, σίγουρος
ότι μπορείς να πετάξεις
και ότι κάποιος που έλειπε καιρό
επέστρεψε

και γεμίζεις από νοσταλγία
για μια σύντομη στιγμή
να πάρεις τους δρόμους
και να μην αισθάνεσαι τίποτα

ή να δεις αγαπημένο πρόσωπο
και να νιώσεις τα πάντα.

Ίσως, ένα πρωινό,
καθώς χτενίζεις τα μαλλιά σου
να αναρωτηθείς

πόση απ' τη ζωή σου ξόδεψες
κάνοντας αυτή την κίνηση
ή βάζοντας την υπογραφή σου
ή πόσες φορές σηκώθηκες στην ομίχλη
μέσα στο σκοτάδι
να ετοιμαστείς για τη δουλειά.

Η μέρα αρχίζει πρώτα
με τις ανάγκες των άλλων
και οι σκέψεις σου σκορπίζουν
όπως η αναπνοή.

Σ' αυτή την ώρα "ανάμεσα",
τη μοναχική ώρα,
πριν αρχίσει η μέρα
όλος ο κόσμος επανεμφανίζεται βαθμιαία
αυτοκίνητο το αυτοκίνητο.
της Deborah Ager