(...) Δώσαμε τα χέρια. Γύρισε τις πλάτες κρατώντας το κόνισμα και χάθηκε πίσω από τα δέντρα. Έσυρα τα χαλινάρια και ξεκινήσαμε. Μπροστά, στο ένα τσιγκέλι του σαμαριού, κρεμόταν ένα ταγάρι κριθαρίσια παξιμάδια. Πήρα δύο κι άρχισα να τραγανίζω ...
Ποῦ ἀρχινάει ὁ μύθος, ποῦ φτάνει τὴν ἀλήθεια,
ποῦ ἡ ἀλήθεια κόβει τὸ μύθο ... ποῦ τελειώνει ... ποῦ ξεπερνάει ...
Μὲ τέτοιο τροπάρι στὶς δύο εἶχα φτάσει στὸ Δέλβινο... Νίκος Καββαδίας *
Χρόνια Πολλά - και του χρόνου καλύτερα! - ένα ‘άλλο’ Μέλλον, ν' αξίζει στην Πατρίδα !
Κοίτα, τι κάνει ο πόλεμος – και, τυχεροί που δεν τον ζήσαμε !
Αλλού και ...τότε – γιατί ...εδώ και τώρα, μαίνεται πάντα άπληστος με χιλιάδες μορφές...
* εκατό χρόνια από την γέννηση του Νίκου Καββαδία φέτος
2 weeks ago
Posts
